มนุษย์ธรรมดาบำเพ็ญเซียน: อายุร้อยปีได้แต่งกับยอดอัจฉริยะ ทำไร่เก็บตัวจนเป็นอมตะ

ตอนที่ 256 ผลตกค้างของค่ายกลโบราณ!

8 นาที· 1.9K คำ

ระหว่างผ่านใจกลางค่าย ฉีหยางใช้ญาณวิญญาณกวาดไปพบภาพหนึ่งเข้าโดยไม่ตั้งใจ จนอดแปลกใจเล็กน้อยไม่ได้

ข้างกระโจมหลังหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุดของค่าย หญิงสาวผู้บำเพ็ญสวมเสื้อคลุมยาวผ้าสีเขียวของหอเยาวภักดีกำลังยืนจัดยาวิญญาณอยู่หน้าแผงยาแบบง่าย ๆ เสี้ยวหน้าของนางดูคุ้นตาอยู่บ้าง

หลินเยว่อัน

หญิงสาวผู้บำเพ็ญที่มีรากวิญญาณสองธาตุ ซึ่งเคยถูกพิษดอกกัดกระดูกเน่าหัวใจในโรงเตี๊ยมตลาดชิงซวง และต้องการจ้างเขาให้เข้าไปยังส่วนลึกเพื่อตามหายาวิญญาณถอนพิษ!

ตอนนั้นนางยังอยู่ขั้นสร้างฐานรากช่วงกลาง แต่บัดนี้กลับบรรลุถึงขั้นสร้างฐานรากบริบูรณ์แล้ว

อีกทั้งตอนนั้นนางถูกพิษอย่างหนัก แต่ตอนนี้สีหน้ากลับดูดีขึ้นมาก คงหาวิธีถอนพิษอื่นได้แล้ว

หลินเยว่อันคล้ายสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง จึงเงยหน้ามองมาทางฉีหยาง

ฉีหยางเบือนหน้าหนีไปก่อนแล้ว เขาเดินผ่านไปโดยไม่เปลี่ยนฝีเท้า ก่อนจะกลืนหายเข้าไปในฝูงชนด้านนอกค่าย

หลังผ่านก้อนหินยักษ์สองก้อน ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็พลันเปิดกว้าง

เขตแกนกลาง

ที่นี่เป็นหุบเขาขนาดมหึมาซึ่งถูกโอบล้อมด้วยเทือกเขารูปวงแหวน มีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อย 30 ลี้

ใจกลางหุบเขาคือทะเลสาบสีดำกว้างใหญ่ไพศาล ผิวน้ำนิ่งสนิทราวกระจก ไร้ระลอกคลื่นแม้แต่น้อย ทว่าญาณวิญญาณของฉีหยางกลับหยั่งลงไปไม่ถึงผิวน้ำ ราวกับมีพลังบางอย่างขวางกั้นการตรวจสอบทุกชนิด

ภูมิประเทศโดยรอบทะเลสาบซับซ้อนอย่างยิ่ง

มีทั้งป่าทึบ หนองบึง หาดหิน และซากปรักหักพัง ภูมิประเทศหลากหลายกระจายอยู่รอบชายฝั่งราวกับชิ้นส่วนภาพต่อ

ความเข้มข้นพลังวิญญาณในอากาศผิดแปลกไป ไม่ใช่พลังวิญญาณในความหมายทั่วไป หากเป็นพลังวิญญาณหลากธาตุที่ถักทอเข้าด้วยกัน พลังวิญญาณธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ และดินผลัดกันขึ้นลง จนก่อเกิดเป็นสนามความโกลาหลแห่งธาตุทั้งห้าอันพิสดาร

สำหรับผู้บำเพ็ญทั่วไป นี่คือหายนะ พลังวิญญาณที่ปั่นป่วนจะรบกวนทั้งการฝึกฝนและการต่อสู้

แต่สำหรับฉีหยางผู้มีรากวิญญาณผสมห้าธาตุ ที่นี่กลับไม่ต่างจากสรวงสวรรค์ แก่นทองห้าสีของเขาสามารถปรับสมดุลธาตุทั้งห้าได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป