“เฮ้อ...”
ฉีหยางผ่อนลมหายใจเน่าเสียออกมายาวนาน สีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย
เพียงแค่นั้นเมื่อครู่ก็สูบพลังวิญญาณในกายไปเกือบครึ่ง
ความต่างของขั้นภูมินั้นน่ากลัวจริง ๆ หากไม่ใช่เพราะห่วงธาตุทั้งห้าช่วยรับดาบนั้นไว้ ตอนนี้เขาคงถูกผ่าครึ่งเป็นสองซีกไปแล้ว
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ฉีหยางรีบก้าวเข้าไป ฉีกถุงเก็บของของชายชราชุดคลุมเลือดลงมาอย่างชำนาญ จากนั้นก็เตะประตูลับบานหนึ่งที่อยู่ลึกเข้าไปในห้องปรุงโอสถอย่างแรง
หลังประตูลับคือห้องหินขนาดเล็กที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี
บนแท่นหินกลางห้องหิน มีกล่องหยกโบราณวางนิ่งเงียบอยู่
ฉีหยางเดินเข้าไปอย่างรวดเร็ว เปิดกล่องหยกออก ข้างในมีแผ่นหยกวิชาโบราณที่เปล่งประกายแสงขาวนวลอยู่แผ่นหนึ่ง
เขาสอดสัมผัสแห่งการรับรู้เข้าไปในแผ่นหยกวิชา
ตูม!
ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมอง
รายชื่อยาสมุนไพรเสริมของ “โอสถสร้างฐานราก”
หญ้าเปลวน้ำแข็ง, ดอกลิงม่วง, ใบเลี้ยงของผลไม้สวรรค์วิญญาณ... ชื่อและสรรพคุณของยาสมุนไพรเสริมหายากเจ็ดแปดชนิดถูกสลักลงในความทรงจำของฉีหยางอย่างชัดเจน!
“ได้มาแล้ว! รายชื่อยาสมุนไพรเสริมฉบับสมบูรณ์!”
ฉีหยางดีใจจนแทบคลั่ง มือที่กำแผ่นหยกวิชาไว้สั่นน้อย ๆ
ตราบใดที่มีรายชื่อนี้ เขาก็สามารถไปตลาดมืดเก็บเมล็ดพันธุ์ แล้วใช้น้ำเต้าดำเร่งให้ผลิดอกออกผลได้!
ประตูสู่การสร้างฐานรากในที่สุดก็เปิดช่องว่างให้เขาแล้ว!
ในขณะที่ฉีหยางเตรียมจะเก็บแผ่นหยกวิชาใส่ไว้ในอก แล้วรีบหนีออกไป
ตูม!
ค่ายกลป้องกันด้านนอกห้องโอสถหมื่นพิษถูกคนทลายด้วยแรงป่าเถื่อน พลังอันน่าเกรงขามสามสายพุ่งตรงล็อกเป้าหมายภายในศิลาโถงโดยตรง
“ฮ่า ๆ ๆ! สมแล้วที่มีคนเปิดทางให้พวกเราอยู่ข้างหน้า!”
พร้อมกับเสียงหัวเราะอันโอหัง หลี่อ้าวนำศิษย์ชั้นยอดสำนักในขั้นฝึกปราณชั้นสิบสองคนเดินเข้ามาในศิลาโถงอย่างองอาจ