เถาวัลย์มารผุกระดูก เม็ดในพิษหมอก และครึ่งท่อนเลือดเนื้อไท่สุ่ยที่ยังบิดขยุกขยิกอยู่เล็กน้อย
สิ่งเหล่านี้ นำออกไปเพียงชิ้นเดียว ก็เพียงพอให้ผู้บำเพ็ญขั้นฝึกปราณภายนอกนอก แย่งชิงกันจนหัวแตก
แต่สำหรับฉีหยางแล้ว นี่คืออาหารชั้นเลิศสำหรับยกระดับพลังของเขา!
“รากวิญญาณผสมห้าธาตุฝึกช้าเหมือนหอยทาก เช่นนั้นก็ต้องเอาชีวิตเข้าแลก!”
ฉีหยางสูดจมูกเหยียดหยัน พลิกข้อมือ น้ำเต้าดำที่เต็มไปด้วยลวดลายวิญญาณอันลี้ลับปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ
เขาค่อยๆ ดึงจุกออกอย่างระมัดระวัง หยดของเหลวสีเขียวมรกตที่เก็บสะสมมาทั้งเดือน ลงบนของวิเศษพิษร้ายสามชิ้นนี้ทีละหยด
ฉู่ๆๆ!
เถาวัลย์มารผุกระดูกขยายตัวในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เถาวัลย์สีดำสนิทเดิมกลับมีหนามแหลมขึ้นเต็มไปหมด ปล่อยพิษกลิ่นที่หายใจแทบไม่ออก
เม็ดในพิษหมอกนั้นก็ยิ่งเรืองแสงสลัวๆ เข้มข้นขึ้น พิษหมอกข้างในหนาแน่นจนแทบจะหยดเป็นน้ำ
ส่วนครึ่งท่อนเลือดเนื้อไท่สุ่ยนั้น ขยายตัวขึ้นรอบหนึ่งโดยตรง พื้นผิวเคลือบด้วยแสงสีเลือดประหลาด ราวกับมีชีวิตขึ้นมา
“สุกทั่วแล้ว! กินให้หมด!”
ฉีหยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย คว้าเถาวัลย์มารผุกระดูกที่เต็มไปด้วยหนามแหลมยัดเข้าปาก เคี้ยวอย่างแรงแล้วกลืนลงไป
ตูม!
พลังพิษร้ายอันบ้าคลั่งระเบิดขึ้นภายในร่าง!
“อ้าก!”
ฉีหยางทั้งกายสั่นสะเทือนอย่างแรง เส้นเลือดบนหน้าผากปูดโปนขึ้นมาเหมือนไส้เดือน
เจ็บปวดยิ่งนัก!
ความรู้สึกนี้ เหมือนมีมดพิษนับหมื่นตัวกัดแทะอวัยวะภายในและเส้นลมปราณทั้งแปดของเขาอย่างบ้าคลั่ง!
เส้นลมปราณของรากวิญญาณผสมห้าธาตุเปราะบางอยู่แล้ว ภายใต้แรงปะทะของพิษร้ายอันน่าสะพรึงกลัวนี้ แตกปริเป็นรอยร้าวทีละเส้น มีเลือดดำซึมออกมาเป็นเส้นๆ
“หมุนให้หมด!”
ฉีหยางกัดฟันแน่น เสียงคำรามต่ำๆ จากลำคอราวกับสัตว์ป่า
ภายในตันเถียน พลังวิญญาณธาตุทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ทั้งห้าแปรเปลี่ยนเป็นโม่ธาตุทั้งห้าขนาดมหึมา เริ่มหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง!