ฉีหยางสายตาแข็งกร้าว พลังวิญญาณพิษไม้ถูกเร่งขึ้นมาอย่างสุดกำลัง
ฟุ่บ!
พิษละลายกระดูกความเข้มข้นสูง ภายใต้การหนุนเสริมของแสงพิษจากห่วงธาตุทั้งห้า ไหล่ทะลุเข้าไปตามรอยแตกเล็กๆ ของความเสียหาย ตรงเข้าไปยังลวดลายเวทหลักที่อยู่ภายในแกนกลางของหุ่นหิน!
เปรียบเสมือนการเทกรดเข้มข้นลงไปในเฟืองอันบอบบาง
เส้นค่ายกลโบราณที่เงียบงันมานับพันปีภายในหุ่นหิน เมื่อสัมผัสกับพิษละลายกระดูกคุณภาพเยี่ยม ก็ส่งเสียงกรอบแกรบอันทนทานไม่ไหวออกมาทันที
พลังแม่เหล็กดาวที่หมุนเวียนอยู่ในเส้นค่ายกลถูกพิษกัดกินและสลายไปอย่างบ้าคลั่ง
หุ่นหินแม่เหล็กดาราที่นั่งอยู่บนแท่นสูงราวกับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติภายใน ดวงตาที่ว่างเปล่าของมันพลันลุกโชนด้วยแสงสีแดงเข้มสองจุด ร่างกายอันใหญ่โตสั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับจะลุกขึ้นยืน
“อยากขยับหรือ สายไปแล้ว!”
ฉีหยางใต้ดินหัวเราะเย็นเยียบ บีบพิษละลายกระดูกทั้งหมดหนึ่งขวดยัดลงไปตามช่องทาง!
พิษอันรุนแรงระเบิดตัวภายในร่างหุ่นหิน หลอมเส้นค่ายกลที่ศูนย์กลางแกนหลักให้กลายเป็นเศษซาก
แสงสีแดงเข้มที่เพิ่งสว่างขึ้นในดวงตาหุ่นหินกระพริบสองสามครั้ง ท้ายที่สุดก็มอดดับลงราวกับเทียนกลางสายลม
แขนที่เพิ่งยกขึ้นมาครึ่งหนึ่งก็ร่วงหล่นลงอย่างไร้เรี่ยวแรง กลับกลายเป็นวัตถุไร้วิญญาณอีกครั้ง
ได้รับชัยชนะโดยไม่ต้องหลั่งเลือด ทำลายหุ่นขั้นสองครึ่งๆ กลางๆ!
ฉีหยางผายลมหายใจอันหนาหนักออกมายาวเหยียด เส้นประสาทที่ตึงเครียดได้ผ่อนคลายลงในที่สุด
เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้วิชาหนีดินพุ่งทะลุขึ้นมาจากขอบแท่นหยกขาว
ยืนอยู่บนแท่นสูง ฉีหยางมองดูต้นผลไม้ดวงดาวที่เปล่งประกายแสงเจิดจรัสนี้อย่างใกล้ชิด สูดดมกลิ่นหอมชื่นใจของผลไม้ มือที่สงบนิ่งมาโดยตลอดก็อดไม่ได้ที่จะสั่นเทาเล็กน้อย
เขารีบหยิบกล่องหยกอุ่นคุณภาพเยี่ยมสามกล่องออกจากถุงเก็บของ ค่อยๆ เด็ดผลไม้ดวงดาวสามผลบนกิ่งไม้อย่างทะนุถนอม