มนุษย์ธรรมดาบำเพ็ญเซียน: อายุร้อยปีได้แต่งกับยอดอัจฉริยะ ทำไร่เก็บตัวจนเป็นอมตะ

ตอนที่ 250 ผลเก็บเกี่ยวงาม ลงมือเด็ดขาด!

9 นาที· 2K คำ

ในช่องหินช่องแรกมีขวดยาอยู่หนึ่งขวด บนขวดสลักอักษรว่าโอสถรวมหยวนพิษมรกต ฉีหยางดึงจุกออกแล้วลองดมดู

กลิ่นโอสถเข้มข้น คุณภาพสูงยิ่ง

เขาเทียบกับภาพประกอบโอสถในคัมภีร์พิษหมื่นพิษเพื่อจำแนกอยู่ครู่หนึ่ง

เป็นโอสถรวมหยวนพิษมรกตระดับสองชั้นบน ใช้สำหรับผู้บำเพ็ญพิษขั้นแก่นทองควบแน่นพลังแห่งปฐมพิษโดยเฉพาะ

ภายในขวดมีสามเม็ด เก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์ สรรพคุณยังเหลืออย่างน้อยแปดส่วน

ในช่องหินที่สองเป็นม้วนแผ่นหยกวิชา

เมื่อญาณวิญญาณของฉีหยางแทรกเข้าไป ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

นี่คือแผนผังค่ายกลฉบับสมบูรณ์ บันทึกค่ายกลระดับสองชั้นบนชนิดหนึ่งซึ่งมีชื่อว่าค่ายกลหมื่นพิษคืนสำนัก มีฤทธิ์รวบรวมพิษหมอกทั้งหมดในรัศมีร้อยจั้ง ก่อเป็นค่ายกลพิษที่ผสานทั้งการรุกและการรับ พลังอำนาจเหนือกว่าค่ายกลห้าพิษผนึกวิญญาณที่เขาได้มาก่อนหน้านี้อย่างเทียบไม่ติด!

ช่องหินที่สามถึงหกบรรจุหินวิญญาณและยาวิญญาณคุณภาพต่างกัน เมื่อนับรวมกันแล้วมีมูลค่าราวสองถึงสามร้อยศิลาวิญญาณชั้นกลาง นับเป็นลาภลอยก้อนใหญ่ที่ไม่เลว

ในช่องหินที่เจ็ดมีโล่ใบหนึ่ง ตัวโล่ดำสนิท พื้นผิวเต็มไปด้วยลวดลายราวใยแมงมุม

ทันทีที่ฉีหยางยกมันขึ้น เขาก็สัมผัสได้ถึงน้ำหนักของมัน สิ่งนี้หนักอย่างน้อยหนึ่งพันชั่ง!

เขาไม่รู้จักวัสดุที่ใช้ทำโล่ แต่ดูจากปฏิกิริยาของพลังวิญญาณแล้ว พลังป้องกันของมันไม่ด้อยกว่าระดับสาม

น่าเสียดายที่เขาไม่ได้ฝึกสายป้องกัน ของชิ้นนี้หนักเกินไป ทั้งยังไม่เหมาะกับรูปแบบการต่อสู้ของเขา

เก็บไว้ก่อน วันหน้าค่อยขายหรือรื้อเอาวัสดุไปใช้ก็ได้

ช่องหินที่แปดว่างเปล่า

สิ่งของในช่องหินที่เก้าทำให้ฉีหยางหยุดพิจารณา

มันคือรากไม้ท่อนหนึ่ง ขนาดเท่าฝ่ามือ ทั้งต้นเป็นสีเขียวหมึก ลวดลายบนผิวคล้ายกับสิ่งของบางอย่างที่เขาเคยเห็นอย่างยิ่ง

ไม้โบราณต้นกำเนิดพิษ!

ไม่สิ ไม่เหมือนกันเสียทีเดียว ลวดลายของไม้โบราณต้นกำเนิดพิษเป็นเกลียว ส่วนรากไม้นี้เป็นตาราง ดูเป็นระเบียบกว่ามาก

แต่กลิ่นอายพลังวิญญาณที่ทั้งสองแผ่ออกมากลับเหมือนกันทุกประการ ราวกับเป็นไม้ชนิดเดียวกันแต่ต่างสายพันธุ์

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป