ฉีหยางเบี่ยงกายหลบ ลำแสงใยแมงมุมเฉียดสีข้างของเขาไป กระแทกเข้ากับเสาหินด้านหลัง
ผิวเสาหินถูกใยแมงมุมปกคลุมในทันที เพียงไม่ถึงสองอึดใจก็ถูกพันติดแน่นจนขยับไม่ได้
หากถูกสิ่งนี้เกาะเข้าให้ก็จบกัน
ฉีหยางเลิกพัวพันกับแมงมุมหิน หันหลังวิ่งหนีทันที
ทิศทางที่เขาวิ่งไปคือบริเวณรอบนอกของใยแมงมุม ระหว่างเสาหินตรงนั้นไม่มีใยแมงมุม เป็นพื้นที่เปิดโล่ง
แมงมุมหินไล่ตามออกมา เมื่อพ้นเขตใยแมงมุม ความเร็วของมันลดลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะเดียวกัน เข็มกัดวิญญาณที่ฝังอยู่ในร่างก็ยังคงออกฤทธิ์ รอยแตกร้าวสีดำกำลังลามไปทั่วกระดอง
ฉีหยางหยุดกึกแล้วหันกลับหลังเสาหินต้นหนึ่ง ห่วงธาตุทั้งห้าเปลี่ยนเป็นพลังวิญญาณสายโลหะ คมลมสีทองสายหนึ่งพุ่งฟันไปยังข้อต่อขาหน้าขวาของแมงมุมหิน
แมงมุมหินยกขาขึ้นปัดป้อง คมลมฟันลึกเข้าไปในกระดองสามชุ่น ก่อนจะติดค้างอยู่
ฉีหยางฉวยจังหวะนี้ดีดเข็มกัดวิญญาณออกไปอีกสองเล่ม เล่มหนึ่งพุ่งใส่บาดแผลเก่าที่ท้อง อีกเล่มพุ่งใส่ตารวมด้านซ้าย
เข็มที่พุ่งใส่ท้องถูกแมงมุมหินปัดเบี่ยงไป ส่วนเข็มที่เล็งตารวมซ้ายเข้าเป้าอย่างแม่นยำ!
ลูกตาสีเขียวเรืองแสงระเบิดออกเป็นเมือกเหนียว แมงมุมหินส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด
ร่างของมันเริ่มกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ เกราะพลังวิญญาณกะพริบสองครั้งก่อนดับสนิท
พลังแห่งปฐมพิษสามสายหลอมรวมกันภายในร่างมัน แล้วไหลไปตามเส้นลมปราณ กัดกร่อนเข้าสู่แก่นกลางของแก่นปีศาจ
ฉีหยางเห็นจังหวะเหมาะ ร่างพลันพุ่งทะยานขึ้น
มีดสั้นห่อหุ้มด้วยพลังแห่งปฐมพิษสายสุดท้าย แทงจากด้านล่างเข้าไปในรอยแยกตรงจุดเชื่อมระหว่างอกกับท้องของแมงมุมหิน ซึ่งถูกเข็มกัดวิญญาณฉีกเปิดไว้ ก่อนแทงทะลุไปจนสุด
ร่างแมงมุมหินพลันแข็งค้าง
ขาทั้งแปดค่อย ๆ แผ่ออก ร่างมหึมาทั้งร่างฟาดลงบนพื้น ก่อฝุ่นฟุ้งตลบ
ฉีหยางหอบหายใจอยู่หลายครั้ง เหงื่อผุดเต็มหน้าผาก
แรงฟาดจากขาข้างหนึ่งของแมงมุมหินที่กระแทกใส่โล่ของเขายังทำให้ปวดหนึบไม่หาย กระดูกหัวไหล่ซ้ายคงร้าวไปแล้ว