มนุษย์ธรรมดาบำเพ็ญเซียน: อายุร้อยปีได้แต่งกับยอดอัจฉริยะ ทำไร่เก็บตัวจนเป็นอมตะ

ตอนที่ 102 แก่นไม้พิษชั้นเลิศ เศษโคลนซีหรัง

6 นาที· 1.5K คำ

หนึ่งเดือนต่อมา

พร้อมกับเสียงแคร่กกึกก้อง เถาพิษใบม่วงขนาดมหึมานั้นก็เหี่ยวเฉาไปโดยสิ้นเชิงภายใต้การหลอมของเพลิงวิญญาณ กลายเป็นกองขี้เถ้าดำ

แต่ท่ามกลางกองขี้เถ้าดำนั้น กลับมีแก่นไม้ขนาดเท่ากำปั้นทารก ลอยนิ่งอยู่ มันทั้งลำตัวเป็นสีเขียวหมึกเข้มลึกลับ!

แก่นไม้นี้ผิวเรียบเนื้องดั่งหยก แต่ภายในกลับราวกับมีพิษเหลวสีเขียวนับหมื่นสายหมุนเวียนอยู่

มันแผ่พลังชีวิตอันสูงสุดที่ทำให้ใจสั่น แต่เพียงเข้าใกล้เล็กน้อย ก็สัมผัสได้ถึงพลังมรณะอันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถกัดกร่อนวิญญาณได้!

พลังชีวิตและพลังมรณะหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์แบบ นี่คือสุดยอดแก่นไม้พิษอายุนับห้าร้อยปี!

“สำเร็จแล้ว!”

ฉีหยางคว้าแก่นไม้พิษไว้ในมือ สัมผัสถึงพลังไม้ขั้นสูงสุดซึ่งมีต้นกำเนิดเดียวกันกับตน เรือนกายสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น

ถึงตอนนี้ วัสดุธาตุขั้นสูงสุดที่จำเป็นในการสร้างฐานราก ทั้งไฟ โลหะ น้ำ ไม้ สี่ธาตุก็ครบครันแล้ว!

เหลือเพียงธาตุดินสุดท้ายเท่านั้น!

ฉีหยางเก็บแก่นไม้พิษลงในกล่องหยกอุ่นอย่างทะนุถนอม แล้วถอนหายใจยาวเหยียด

เขารู้ดี วัสดุธาตุดินขั้นสุดท้ายจะไม่ได้มาง่ายดายเช่นก่อนหน้านี้แน่นอน

สำนักโฮ่วถูกล้าที่จะผูกพันธมิตรกับสำนักเทียนลัว ฐานรากย่อมลึกล้ำคาดคะเนมิได้

“ไม่ว่าจะยากเพียงใด ผู้ขวางกั้นข้าในเส้นทางอมตะ จงตายสิ้น!”

ดวงตาฉีหยางพลุ่งพล่านด้วยสังหารจิต

ราตรีมืดมิด เมฆดำบดบังจันทรา

ทุ่งหญ้ามืดมนเงียบสงัด มีเพียงเสียงแมลงไร้ชื่อไม่กี่เสียงกังวานอยู่ท่ามกลางหมู่หญ้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป