เวินเนี่ยนซีถูกคำพูดของเขาทำให้หดคอหนีบเล็กน้อย
ปกติแล้วเซินว่างเอ่ยปากก็เป็นความตาย แต่ทุกครั้งก็มากับอารมณ์โกรธ ฟังดูเหมือนพูดเล่น แต่ครั้งนี้กลับพูดออกมาอย่างสงบนิ่ง ฟังดูเหมือนจริงจังเสียมากกว่า
เซินว่างเห็นเธอยังไม่ยอมเอ่ยปากก็เย้ยหยันยิ้มหนึ่ง
เขารู้ดี ไม่ว่าจะเป็นใครก็ต้องกลัวกันทั้งนั้น
"สายเกินไปแล้วที่จะกลัว เธอเป็นคนเข้ามาหาฉันก่อน"
เวินเนี่ยนซีหลับตา รู้สึกผิดจริง ๆ ถ้ารู้ว่าคนที่อยู่เบื้องหลังไอดีเกมนั้นคือเขา ยังไงก็ไม่มีทางคบหากับเขาเด็ดขาด
ยิ่งวิ่งหนีไปได้ไกลเท่าไรยิ่งดี
นานเท่าไร เธอก็ลุกขึ้นนั่งตัวตรง มองตาของเขา "งั้นเธออย่านอกใจฉันได้ไหม?"
เซินว่างมองเธออย่างไม่เข้าใจ
"ถึงตอนนี้ฉันจะยังไม่ได้ชอบเธอมากขนาดนั้น แต่เธอจริงจังขนาดนี้ ก็ลองคบกันไปเรื่อย ๆ ก่อนก็ได้"
เซินว่างขมวดคิ้ว มือที่จับข้อมือเธอไว้ค่อย ๆ กระชับขึ้น
เย้ยหยัน "ฉันว่า นี่เธอที่ปากบอกว่าชอบฉัน รักฉันทุกวัน ฉันว่ามันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมดสินะ?"
เวินเนี่ยนซีรู้สึกผิดจนหลบสายตา ในตอนนั้นเพื่อเอาใจเขาอะไรก็พูดออกมาได้ทั้งนั้น
ก่อนที่เขาจะโกรธ เธอก็เอาแขนเกาะคอเขา แล้วซบหน้าลงไปที่ซอกคอของเขา "เธออย่าเพิ่งโกรธก่อนได้ไหม ฟังฉันพูดให้จบก่อน"
"อืม"
เซินว่างเก็บกดอารมณ์ไว้ ในหัวเต็มไปด้วยประโยคที่ว่า 'ฉันไม่ได้ชอบเธอมากขนาดนั้น'
เวินเนี่ยนซี "ถ้าเป็นความรักปกติ ฉันมีความรู้สึกเป็นเจ้าของไม่แพ้เธอหรอกนะ เพราะงั้น...ถ้าจะลองคบกันจริง ๆ เธอก็ต้องมีฉันแค่คนเดียวเท่านั้น"
เธอมีความต้องการสูงมากในเรื่องความรัก
คัดหน้าตา คัดส่วนสูง คัดฐานะ คัดชาติตระกูล...