เวินเนี่ยนซีกำลังหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต มหาวิทยาลัยที่เธอสอบติดมาอย่างยากลำบาก เธอไม่อยากลาออกกลางคัน ถ้าหนีกลับมาเรียนในประเทศก็ต้องโดนเซินว่างจับได้แน่นอน
การลงทะเบียนเรียนที่ต่างประเทศปลอดภัยกว่า แต่มีเงื่อนไขว่าต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยในประเทศก่อน
"เนี่ยนเนี่ยน"
เจียงเยว่เรียกเธอ เวินเนี่ยนซีรีบสลับหน้าจอ "เป็นอะไรไปเยว่เยว่"
"ตอนนี้เธอยังจะออกไปทำงานพาร์ทไทม์อีกเหรอ? กลางเดือนฉันมีกิจกรรมงานคอสเพลย์ต้องไปร่วม เธอช่วยถ่ายรูปให้ฉันหน่อยได้ไหม?"
เวินเนี่ยนซีคิดเล็กน้อย
ตอนนี้เธอมีเงินแล้ว ในมือมีบัตรที่เซินว่างให้ 50 ล้าน ไม่ต้องออกไปทำงานพาร์ทไทม์อีกต่อไปแล้ว
"ได้สิ"
"แต่ฉันไม่มีกล้องนะ"
เจียงเยว่ยิ้ม "ไม่เป็นไร พี่เฉินมี วันนั้นฉันจะช่วยเธอยืมให้เอง"
"อื้ม ได้"
ซึ่งก็ถือว่าได้โอกาสนี้ไปเจอสวี่เฉินเหยาด้วยเลยทีเดียว
...
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปไวเหมือนโกหก
วันนั้นหลังเลิกเรียน เซินว่างจอดรถรออยู่ที่หน้าโรงเรียน
เวินเนี่ยนซีพึ่งออกจากห้องเรียน มากับกระเป๋าสะพายข้างอย่างเร่งรีบ "บอกแล้วไงว่าอย่าขับรถแพงๆ แบบนี้มารับฉัน เพื่อนร่วมชั้นฉันเห็นกันหมดแล้ว"
"กลัวอะไรล่ะ? ฉันไม่ใช้คนอื่นสักหน่อย ไม่กลัวใครมอง"
เวินเนี่ยนซีแอบด่าในใจ คนคนนี้ น่ากลัวกว่าคนอื่นๆ เสียอีก
ถ้าใครในโรลเรียนมารู้ว่าเธอกับเซินว่างคบกัน ต้องได้แกมีความเห็นแน่นอน
"ตกลงนะ กินข้าวเย็นเสร็จแล้วต้องส่งฉันกลับห้องด้วย พรุ่งนี้ฉันยังมีเรียน"
เซินว่างบีบฝ่ามือเธอเบา ๆ ทั้งที่เพิ่งไม่ได้เจอกันแค่อาทิตย์เดียวแท้ ๆ กลับคิดถึงราวกับแยกกันมานาน