แมวน้อย【อืม ได้เลย พอดีพรุ่งนี้ฉันมีเรียนเต็มวัน】
กลับถึงหอพัก เธอก็เปิดดูสินค้าที่จะนำมาประมูลในงาน
ราคาเริ่มต้นที่ถูกที่สุดก็ห้าล้านขึ้นไปแล้ว เครื่องประดับที่ได้ขึ้นประมูลในงานประมูลสะสมงานบูรณะแห่งชิงเหอล้วนมีมูลค่าสะสมทั้งสิ้น เป็นของที่เหล่ามหาเศรษฐีซื้อกลับไปเพื่อกระจายความเสี่ยง
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าห้าสิบล้านอาจจะไม่พอเสียแล้ว
“ลองดูก่อน ถ้าซื้อสักชิ้นยังไม่ได้ ก็คงต้องไปซื้ออย่างอื่นเพิ่มแทน”
กลางดึก เซินว่างได้รับโทรศัพท์จากฉีเจิ้งเหยา
“เกิดเรื่องแล้ว จู้หลิงหลิง...ตายแล้ว”
หลังจากจู้หลิงหลิงหมดสติ เธอก็ถูกช่วยขึ้นมาจากน้ำแล้วขังไว้ในโกดัง วันนี้ฉีเจิ้งเหยาไปส่งอาหารให้ พอไปถึงก็พบว่าเธอไม่หายใจแล้ว ที่ลำคอมีรอยรัดชัดเจน
เขามองศพที่เย็นชืดอยู่บนพื้น “เป็นฝีมือนายหรือเปล่า”
“ไม่ใช่” เซินว่างเอ่ย “ถ้าฉันอยากฆ่าเธอ วิธีการของฉันต้องโหดเหี้ยมกว่านี้แน่”
จริงอย่างที่ว่า ฉีเจิ้งเหยาเข้าใจเซินว่างดี แค่ดูสาเหตุการตายก็รู้แล้วว่าเรื่องนี้ไม่มีทางเป็นฝีมือเซินว่าง
“จู้จิ่งเหิงมาขอตัวคน ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิด คงสืบไม่เจอว่าเป็นใครในเร็ว ๆ นี้...นายก็รู้ รีสอร์ตแห่งนี้เพิ่งสร้างเสร็จ ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปก็มีแต่จะขาดทุนเปล่า ๆ”
เซินว่างลุกขึ้นนั่ง เลิกผ้าห่มแล้วลงจากเตียง
ในห้องไม่ได้เปิดไฟ เขาดึงม่านออก แสงจันทร์พลันสาดส่องเข้ามา
“ไม่ต้องสืบฉันก็รู้ว่าใครเป็นคนทำ แค่ไม่คิดว่าเขาจะยอมลงมือขนาดนี้” เซินว่างรู้สึกว่าน่าสนใจ พลางยิ้มออกมา “ให้จู้จิ่งเหิงมาหาฉันตรง ๆ เรื่องนี้ฉันจะจัดการเอง”
ฉีเจิ้งเหยาเป็นกังวล “จะไม่มีปัญหาใช่ไหม นายกำลังจะแต่งงานแล้วนะ...”
“ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก วางสายแล้วนะ”