เวินเนี่ยนซีรู้สึกสงสัย จึงกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของคนคนนั้น เป็นรูปแมวเมนคูน เธอก็นึกขึ้นได้ทันทีว่าคนคนนี้เป็นใคร
“สวี่เฉินเหยา?”
เพื่อนบ้านสมัยเด็ก ตอนที่บ้านเธอยังมีฐานะดี พวกเขาสองคนมักจะเล่นด้วยกันเสมอ
ต่อมาพ่อแม่ของเธอประสบอุบัติเหตุ สวี่เฉินเหยาก็ถูกแม่ของเขาบอกให้ลดการติดต่อกับเธอลง
แต่เขาก็ยังแอบมาหาเธออยู่เรื่อยๆ
ต่อมา เงินในบ้านหมดเกลี้ยง ไต่เจียวกลับขายบ้านทิ้งโดยตรง ยายของเธอจำเป็นต้องพาเธอย้ายกลับไปอยู่ชนบท
เธอไม่ได้คิดอะไรมาก กดยอมรับคำขอเป็นเพื่อน
เวินเนี่ยนซี[คุณคือ?]
สวี่เฉินเหยาส่งสติกเกอร์คำว่าสวัดีมา[เนี่ยนเนี่ยน ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ]
เป็นเขาจริงๆ ด้วย!
เวินเนี่ยนซีรู้สึกตกใจเล็กน้อย ตอนนี้สวี่เฉินเหยาเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียงพอสมควร เธอมักจะเห็นข่าวการจัดคอนเสิร์ตของเขาบนอินเทอร์เน็ตอยู่บ่อยๆ แต่เขารู้ช่องทางการติดต่อของเธอได้ยังไงกัน?
ตอนนี้ พวกเขาสองคนไม่ใช่เพื่อนเล่นสมัยเด็กอีกต่อไป ไม่ได้เจอกันมาสิบกว่าปี ความสัมพันธ์เลยดูเก้อเขินไปหน่อย
สวี่เฉินเหยา[ได้ยินว่าตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่โรงเรียนศิลปะ เรียนวิชาจิตรกรรมใช่ไหม?]
เวินเนี่ยนซี[อื้ม]
เวินเนี่ยนซี[เธอรู้ช่องทางการติดต่อของฉันได้ยังไง?]
สวี่เฉินเหยา[ช่วงก่อนมีข่าวเรื่องแถวบ้านเธอ ฉันเห็นเงาผู้หญิงคนหนึ่งในนั้นดูเหมือนเธอ เลยแวะไปที่บ้านเธอเป็นพิเศษ ดีใจที่เธอไม่เป็นอะไร]
[ช่วงนี้เธอสบายดีไหม? มีแฟนหรือยัง?]
พวกเขาสองคนไม่ได้ติดต่อกันมานาน เวินเนี่ยนซีรู้สึกว่าคำถามนี้มันดูออกจะกระทันหันไปหน่อย
เวินเนี่ยนซี[อื้ม แล้วเธอล่ะ?]
สวี่เฉินเหยา[ฉันเป็นบุคคลสาธารณะ ไม่ค่อยเหมาะสม]
[คบกันมานานแค่ไหนแล้ว? แฟนเธอเป็นคนที่ไหน?]
[มีแผนจะแต่งงานไหม?]
[ทำไมเธอไม่บอกคนที่บ้านล่ะ สองสามวันก่อนฉันไปบ้านเธอ พ่อเธอบอกว่าเธอยังไม่ได้คบใคร แล้วก็บอกว่าเธอไม่มีแผนจะแต่งงาน]