เฉียนหลิงรู้สึกหมดแรงจนแทบไม่มีแรงยกนิ้ว
「เธอ... ฆ่าฉันให้ตายไปเลยดีกว่า」
ฉินเฟิงสูดควันเข้าเต็มปอดอย่างได้ใจ 「คราวหน้าจะได้รู้ว่าคิดทรยศฉันอีกไหม」
เฉียนหลิงฝืนยกแก้วน้ำข้างตัวขึ้นจิบ ก่อนจะหัวเราะออกมา 「สมควรแล้ว ใครใช้ให้เธอไม่ซื่อสัตย์ล่ะ」
ฉินเฟิงยกมือฟาดก้นนุ่ม ๆ ของเธอเบา ๆ 「เยว่หนิงเกือบฆ่าฉันแน่ะ」
「ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย เมื่อวานฉันเล่าให้เธอฟังแล้ว สีหน้าเธอนี่ดูไม่ได้เลย」
เฉียนหลิงหัวเราะอยู่นาน ก่อนจะซุกตัวอยู่ในอ้อมแขนของชายคนรัก 「ยัยคนสวยเย็นชาแบบนั้น ต้องคอยแกล้งให้โมโหบ้าง ไม่อย่างนั้นเธอจะขี้เกียจมาก」
ฉินเฟิงอดขำไม่ได้ 「เธอรู้จักเขาดีขนาดนั้นเลยเหรอ」
「แน่นอนสิ เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครรู้จักเธอดีไปกว่าฉันแล้ว แม้แต่ตรงไหนบนตัวเธอมีไฝ ฉันก็รู้หมด」
เฉียนหลิงพูดจบก็ยิ้มกริ่มมองเขา 「อยากรู้ไหมล่ะ」
ฉินเฟิงกลอกตา ในใจคิดว่าไม่ต้องให้เธอบอก เขารู้ละเอียดกว่าเสียอีก
「แล้วพวกเธอเริ่มแข่งกันตั้งแต่เมื่อไหร่」
เฉียนหลิงเอนซบอกเขา 「ฮิ ๆ ไม่บอกหรอก」
「ไม่บอกก็ช่างเถอะ เดี๋ยวก็รู้เอง」
「ฮิ ๆ ค่อย ๆ เดาไปเถอะ」
ฉินเฟิงใช้มือทำมุทรา แล้วร่าย「วิชาชำระล้าง」
พลังสายหนึ่งกวาดผ่านทั้งสองคน รวมถึงเตียงด้วย
เฉียนหลิงสัมผัสได้ถึงความสะอาดสดชื่นบนร่าง ร่องรอยเมื่อครู่หายไปหมด เธอมองเขาด้วยความอิจฉา
「ฉันต้องรออีกนานแค่ไหนถึงจะใช้ได้」
ฉินเฟิงหยิกแก้มเธอเบา ๆ 「พอในร่างเธอมีพลังเวทสักเสี้ยวหนึ่ง ฉันจะสอนให้」
「ฉันต้องฝึกสำเร็จให้ได้เร็ว ๆ! ถึงตอนนั้นจะไปยั่วแม่คนสวยเย็นชานั่น」
ทั้งเฉียนหลิงและเลิ่งเยว่หนิงต่างเป็นอัจฉริยะระดับยอดฝีมือ ตอนเปิดตันเถียนครั้งแรกก็มีขนาดเก้าชุ่นเก้า