ภายในโกดังปรากฏศูนย์บัญชาการขนาดมหึมาขึ้นมาแห่งหนึ่ง
ใต้จอขนาดใหญ่มีอุปกรณ์เรียงเป็นแถว ไม่มีปุ่มสักปุ่ม มีแต่จอภาพทีละเครื่อง
ชวนให้รู้สึกราวกับหลุดเข้าไปในโลกไซไฟ
อุปกรณ์เหล่านี้ไม่ต้องใช้ไฟฟ้า อาศัยเพียงพลังงานลมกับพลังงานแสงอาทิตย์ก็ทำงานได้อย่างต่อเนื่อง
ฉินเฟิงรู้สึกสนใจ จึงเข้าไปในฟาร์ม แล้วสร้างอาคารหลังหนึ่งไว้ข้างบ้าน ก่อนย้ายอุปกรณ์ทั้งหมดเข้าไปข้างใน
ทันทีที่อุปกรณ์ปรากฏขึ้น เครื่องมือต่าง ๆ ก็เริ่มกะพริบ
หน้าจอสว่างขึ้น
“เริ่มโปรแกรมยืนยันเจ้าของ”
เสียงสังเคราะห์ดังขึ้น แสงสายหนึ่งส่องมาที่เขา ก่อนกวาดตรวจตั้งแต่ศีรษะจดปลายเท้า
บนหน้าจอปรากฏเงาร่างของหญิงสาว เธอสวมชุดสูทสตรี รูปร่างเย้ายวนเป็นอย่างยิ่ง ใบหน้างดงามไร้ที่ติ ราวกับไม่ใช่ความงามที่ควรมีอยู่บนโลกใบนี้
หญิงสาวยิ้มพลางกล่าวว่า “ขอให้นายท่านตั้งชื่อให้ข้าด้วยค่ะ”
ฉินเฟิงมองเธอ “ต่อไปเธอชื่อเยาจี”
“เยาจีคารวะนายท่านค่ะ!”
“อืม เธอทำอะไรได้บ้าง?”
“นายท่าน เยาจีสามารถเชื่อมต่อเครือข่ายทั่วโลกได้โดยอัตโนมัติ และช่วยจัดการเรื่องต่าง ๆ ให้ท่านได้มากมายค่ะ”
ฉินเฟิงทำหน้าเอือมระอา ยุคนี้จะมีเครือข่ายได้อย่างไร
คงต้องรออีกสิบกว่าปี
“ตอนนี้โลกภายนอกยังไม่มีอินเทอร์เน็ต ไว้วันไหนจำเป็นค่อยเรียกเธอแล้วกัน”
“นายท่าน เยาจียังช่วยวิเคราะห์เรื่องต่าง ๆ ให้ท่านได้ด้วยนะคะ แค่สวมสิ่งนี้ ท่านก็สื่อสารกับข้าผ่านจิตสำนึกได้แล้วค่ะ”
บนแผงควบคุมปรากฏแหวนสีเงินวงหนึ่ง