ฉินเฟิงเอนกายพิงความนุ่มนิ่มพลางถามว่า “เคยไปโรงพยาบาลตรวจรอยบนใบหน้าหรือยัง?”
จางตันส่ายหน้า “จะรักษาได้อย่างไร ฉันชินแล้วด้วย”
“ต่อไปต้องมีวิธีรักษาแน่ ไม่อย่างนั้นสวยขนาดนี้ต้องเสียโอกาสเพราะรอยนี่ น่าเสียดายแย่”
“ฉันไม่ได้สวยสักหน่อย”
จางตันรู้สึกหวานชื่นอยู่ในใจ
ฉินเฟิงยิ้ม “ดึกแล้ว รีบกลับเถอะ ไว้คราวหน้าค่อยมานวดให้ฉัน”
“อืม งั้นฉันกลับก่อนนะ” จางตันรับคำ
ชีวิตยังคงเรียบง่ายเหมือนเดิม
ทุกสัปดาห์เขาจะแวะไปหาเลิ่งเยว่หนิงกับเฉียนหลิงคนละครั้ง เวลาที่เหลือก็อยู่ที่เรือนรับรองหรือไปอยู่เป็นเพื่อนหลิวถง
พอสงบเงียบมานานเข้า ก็เริ่มรู้สึกเบื่อเหมือนกัน
“เช็กอิน”
【ติ๊ง~ เช็กอินรายเดือนสำเร็จ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับวิชานำพาโชคร้าย สูตรไวน์แดงชั้นยอดพร้อมต้นกล้า และพลังเวท 10 สาย】
ความทรงจำหลั่งไหลเข้าสู่สมองเป็นระลอก
เมื่อใช้ “วิชานำพาโชคร้าย” เป้าหมายจะเคราะห์ร้ายติดตัวนาน 3 วัน
“ไม่เลวเลย”
หลังรับความทรงจำเรียบร้อย ฉินเฟิงก็เข้าไปล้างหน้าล้างตาในฟาร์ม
จากนั้นเขาก็จัดสรรพื้นที่ส่วนหนึ่งในฟาร์มตามข้อกำหนดของสูตรไวน์แดง แล้วปลูกองุ่นลงไปทั้งหมด
เขายังปรับสภาพแวดล้อมภายในให้เหมาะสม เพื่อให้มั่นใจว่าองุ่นที่เก็บเกี่ยวได้มีคุณภาพตามมาตรฐาน
หลังรับประทานอาหารเช้า เขาก็นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยกในลานบ้าน
“อาฝู นายว่าชีวิตแบบนี้ทุกวันมีอะไรน่าสนใจบ้าง มีคำแนะนำไหม?”
พ่อบ้านยืนอยู่ข้าง ๆ “เจ้านาย จากการวิเคราะห์ของผม อีกหลายปีข้างหน้าก็คงไม่ต่างจากนี้มากนัก อีกทั้งสถานการณ์บนท้องถนนก็ไม่ค่อยสงบ หลังจากนี้คงมีการจัดระเบียบกันแน่