ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ฉินเฟิงเข้าเมืองวันละครั้งจนสนิทสนมกับหัวหน้าหน่วยหมู่บ้านหลายคน
ทุกครั้งที่ไป เขาจะยัดบุหรี่ให้สักซอง ใครเห็นเข้าก็พากันต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
เขาขนกวางผาตัวหนึ่งกลับมายังโรงงานเหล็กกล้า
จากนั้นก็ตรงไปถึงโกดัง
“ลุงหวัง”
“มาแล้ว”
หวังต้าเฉวียนเดินออกมา พอเห็นฉินเฟิงก็รีบก้าวเข้าไปหา “คุณฉิน ในที่สุดก็มาเสียที ต่อจากนี้ต้องระวังตัวหน่อยนะ”
ฉินเฟิงชะงัก ก่อนหยิบบุหรี่ส่งให้เขามวนหนึ่ง “เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“ยังไม่รู้หรือ รองหัวหน้าแผนกหม่าเล่นงานคุณอยู่ เดือนนี้เขาเพิ่มโควตางานให้คุณเป็นห้าเท่า”
“ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย เขาหมายความว่ายังไง?”
หวังต้าเฉวียนเหลียวซ้ายแลขวา ก่อนกระซิบว่า “ใคร ๆ ก็พูดกันว่าคุณแย่งผู้หญิงกับลูกชายท่านผู้อำนวยการโรงงาน ถึงได้โดนจัดการแบบนี้”
“โห เรื่องที่ผมยังไม่รู้เลยนะเนี่ย”
ฉินเฟิงทำหน้าเอือมระอา “ช่างเถอะ ชั่งน้ำหนักก่อน วันนี้โชคดี ได้กวางผามาตัวหนึ่ง”
“กวางผาเชียวหรือ ของดีเลยนะนั่น”
หวังต้าเฉวียนพูดจบก็ยกนิ้วโป้งให้ “คุณฉิน ทุ่มเททำงานอย่างคุณ ต่อให้พวกเขาเพิ่มงานให้สิบเท่าก็ไม่เป็นไรหรอก”
“ฮะ ๆ รีบชั่งน้ำหนักกันเถอะ”
“ได้เลย”
หวังต้าเฉวียนยิ้มพลางเรียกคนมาสองคน ให้ช่วยกันยกไปชั่งน้ำหนัก
“58 ชั่ง เต็ม ๆ เลย”
“ดี”
ฉินเฟิงรับใบรับซื้อที่กรอกเรียบร้อยแล้วไปเก็บจักรยานไว้ในโรงจอด ก่อนจะเดินเข้าอาคาร
พนักงานที่เห็นเขาต่างหลบลี้หนีหน้า ราวกับเห็นเทพแห่งโรคระบาด
ฉินเฟิงเดินขึ้นไปถึงชั้นสาม
ในห้องการเงิน สวีเยี่ยนเห็นเขาเข้ามาก็เบือนหน้าหนี ไม่มองเขา
“เสี่ยวฉินมาแล้วหรือ”