ในหัวของฉินเฟิงมีแต่ภาพที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่
โดยเฉพาะสายตาที่มองมาทางเขาเป็นครั้งสุดท้าย ราวกับอีกฝ่ายมองเห็นเขาจริง ๆ ทั้งยังเหมือนกำลังรอเขาอยู่
“บ้าจริง ระบบ แกคงไม่ได้จับเคล็ดวิชามาแล้วเปิดโปงตัวเองหรอกนะ?”
【ติ๊ง~ โฮสต์วางใจได้ ถึงอีกฝ่ายจะสัมผัสได้ แต่ก็หาที่นี่ไม่เจอ】
พอได้ยินระบบพูดเช่นนั้น ใจที่แขวนค้างอยู่ก็สงบลง
“งั้นก็ดีไปที ตกใจหมดเลย”
ฉินเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะตื่นเต้นขึ้นมา คราวนี้เขาสุ่มได้ของดีจริง ๆ
เคล็ดวิชาระดับเทพ “ตราประทับพลิกฟ้า” เหมาะกับเขามาก ยิ่งมีพลังเวทมาก อานุภาพก็ยิ่งรุนแรง
เขาลุกขึ้นไปยังห้องนอน แล้วเข้าไปในมิติฟาร์ม
ฉินเฟิงโคจรพลังเวทตามเคล็ดวิชาตราประทับพลิกฟ้า ขณะที่พลังเวทไหลเวียน เขาก็รู้สึกราวกับเข้าสู่สภาวะบางอย่าง
คล้ายกับสร้างความเชื่อมโยงกับโลกใบนี้ขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เขายกมือขึ้น แล้วกดลงไปทางภูเขาลูกหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตร
ฝ่ามือขนาดกว่าสิบเมตรกดลงมาจากห้วงอากาศ
สัตว์ทั้งหลายในป่าตกใจจนแตกตื่นวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น บางตัวถึงกับตกใจฉี่ราด หมอบตัวสั่นไม่กล้าขยับ
“ครืนโครม~”
เสียงระเบิดดังสนั่นปลุกฉินเฟิงให้ตื่น เขาลืมตาขึ้นมอง ก็เห็นภูเขาสูงร้อยเมตรลูกหนึ่งถูกตบจนแหลกเป็นเสี่ยง ๆ ตอนนี้ความสูงเหลือเพียงครึ่งเดียว
“อานุภาพนี่...”
เขาไม่คิดว่ามันจะรุนแรงถึงเพียงนี้ เมื่อสัมผัสได้ว่าพลังเวทในร่างหมดเกลี้ยง เขากลับไม่รู้สึกผิดหวังแม้แต่น้อย
ด้วยอานุภาพระดับนี้ ถ้าต้องเจอกับสัตว์กลายพันธุ์ระดับเอสเอสเอส แค่ตบทีเดียวก็ปลิวเป็นแถวแน่!
เขาหยิบยาฟื้นพลังวิญญาณออกมากลืนลงไปหนึ่งเม็ด