ภายในห้องประชุมโรงงานเหล็กกล้า
ก่อนเริ่มประชุม เหล่าหัวหน้าต่างพูดคุยกันเสียงเบา
“ได้ยินว่าบ้านพักรับรองจะเริ่มขายเนื้อเสือวันจันทร์หน้า จริงหรือเปล่า?”
“ฉันก็ได้ยินมาเหมือนกัน ถึงตอนนั้นคงต้องไปลองดู เนื้อเสือนี่บำรุงร่างกายดีนัก”
ห้องผู้จัดการภัตตาคารเยว่ปิน
เฉียนหลิงหมุนดินสอเล่นอยู่บนนิ้ว “ดูท่าจะร้อนใจจริง ๆ ถึงกับเอาเนื้อเสือออกมาขาย”
ชุ่ยจู๋พยักหน้า “ฉันสืบมาแล้วว่า หัวหน้าฉินเพิ่งรับตำแหน่งก็ออกจากบ้านพักรับรอง มุ่งหน้าเข้าป่าไปเลย”
มือของเฉียนหลิงหยุดหมุนดินสอ “เธอหมายความว่าเขาเข้าป่าไปหาเสือหรือ?”
“ถึงจะเป็นแค่การคาดเดา แต่ฉันวิเคราะห์ว่าน่าจะใช่ ไม่อย่างนั้นใครจะมีเนื้อเสือได้ล่ะ?”
เฉียนหลิงนึกถึงเรื่องของฉินเฟิง “เขาไม่กลัวตายหรือไง? หรือสาวสวยเย็นชาคนนั้นให้ผลประโยชน์อะไรเขา?”
ชุ่ยจู๋ส่ายหน้า “เรื่องนี้ฉันไม่รู้ คงให้ผลประโยชน์อะไรสักอย่าง ไม่อย่างนั้นใครจะล่าเสือได้ด้วยตัวคนเดียว?”
“เธอว่าเขาได้รับผลประโยชน์แบบไหน ถึงยอมเสี่ยงตายเข้าป่าไปหาเสือ?”
ชุ่ยจู๋เอียงคอครุ่นคิด “หัวหน้าฉินดูเป็นคนไม่ค่อยเอาไหน เรื่องที่จะดึงดูดเขาได้จริง ๆ ก็เดายาก อำนาจคงไม่ใช่ เขาเพิ่งเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาสองขั้น จะเลื่อนอีกก็คงไม่ได้แล้ว ส่วนอย่างอื่นฉันก็นึกไม่ออก”
เฉียนหลิงยกมุมปากขึ้น “เธอว่าเจ้าคนไม่เอาไหนนั่นเจ้าชู้ขนาดนั้น จะถูกยั่วด้วยเสน่ห์หรือเปล่า?”
“ไม่มีทางแน่นอน!”
เฉียนหลิงเห็นชุ่ยจู๋ตอบอย่างมั่นใจ ก็อดมองเธอด้วยความสงสัยไม่ได้
“หัวหน้าฉินยังหนีจากคุณได้เลย จะถูกหัวหน้าบ้านพักรับรองสาวสวยเย็นชาคนนั้นล่อลวงได้ยังไงคะ?”