ฉินเฟิงส่ายหน้า “คิดมากไปทำไม ตอนนี้ข้ายังไม่มีพลังเวทสักนิด รอฝึกพลังเวทได้แล้วค่อยคิดก็ยังไม่สาย”
โชคดีที่เคล็ดควบคุมสัตว์ไม่ได้จำกัดจำนวนสัตว์ที่ทำพันธสัญญาด้วย
ขอเพียงมีพลังเวทมากพอ ก็ทำพันธสัญญาต่อไปได้เรื่อย ๆ
ยิ่งสัตว์ที่ทำพันธสัญญาด้วยแข็งแกร่งเท่าไร ก็ยิ่งทำสำเร็จได้ยากขึ้นเท่านั้น
ไม่เช่นนั้นก็ต้องมีพลังเหนือกว่าอีกฝ่ายอย่างท่วมท้น หรือไม่ก็ทำพันธสัญญาตอนที่มันอ่อนแอ
เขาทบทวนเคล็ดวิชาอยู่ครู่หนึ่ง
จากนั้นก็ออกไปบอกพ่อบ้านว่าอย่าให้ใครมารบกวน แล้วจึงเข้าไปในห้องนอน
เดิมทีเขาคิดจะเข้าไปฝึกในมิติฟาร์ม ที่นั่นไม่มีใครรบกวนแน่นอน
แต่เมื่อนึกได้ว่าเคล็ดวิชาต้องอาศัยการรับรู้พลังงานรอบตัว เขาก็ไม่รู้ว่าในฟาร์มมีพลังงานหรือไม่
สุดท้ายจึงตัดสินใจลองฝึกข้างนอกดู
เขานั่งขัดสมาธิบนเตียง แล้วเริ่มฝึกตามเคล็ดวิชา
ในหัวมีความคิดฟุ้งซ่านสารพัด
ผ่านไปครึ่งค่อนวันก็ยังทำใจให้สงบไม่ได้
ฉินเฟิงลืมตาขึ้น หยิบธูปปลุกสติออกมาจุด ก่อนกลับไปนั่งขัดสมาธิบนเตียงอีกครั้ง
คราวนี้เขารู้สึกได้ถึงความแตกต่างอย่างชัดเจน
สมาธิจดจ่ออย่างยิ่ง
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ฉินเฟิงก็รู้สึกถึงพลังงานพิเศษสายหนึ่งเข้าสู่ร่างกาย ก่อนถูกชักนำไปยังตันเถียน
“ครืน!”
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นภายในร่าง
ตันเถียนพลันเปิดออกประหนึ่งฟ้าดินแยกจากกัน พลังงานเส้นนี้บุกเบิกพื้นที่ขนาดหนึ่งหมู่ขึ้นมา
ภายในว่างเปล่า มีเพียงพลังงานสายเล็กเท่าเส้นผมลอยอยู่
ฉินเฟิงเผยสีหน้ายินดี
นี่คือขั้นแรกของการฝึกเคล็ดวิชา นำพลังงานสายแรกเข้าสู่ร่างกายเพื่อบุกเบิกพื้นที่ตันเถียน