วันรุ่งขึ้น ระหว่างที่หลิวถงออกไปซื้อกับข้าว ก็ได้ยินผู้คนพูดคุยกันด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
“จางเฉี่ยวจุ่ยถูกจับแล้ว เมื่อบ่ายวานมีคนจำนวนมากบุกเข้าไปค้นบ้านเขา”
“จริงหรือ? เขาทำผิดเรื่องอะไรล่ะ?”
“ได้ยินว่าคนที่ไปค้นบ้านเขามาจากหน่วยงานนั้น”
“โห!”
ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึง แล้วก็ไม่กล้าถามต่อ
หลิวถงได้ยินคนเหล่านั้นพูดถึงเรื่องนี้ พลันนึกถึงคำพูดของฉินเฟิงเมื่อวาน ซื้อกับข้าวเสร็จก็หันหลังเดินกลับไป
......
ซุนหลาง รองหัวหน้าฝ่ายพัสดุนั่งอยู่ในห้องทำงานของฉินเฟิง
“หัวหน้า ช่วงนี้มีคนมาคุยเรื่องจัดหาสินค้าอีกแล้ว แต่ชื่อเสียงของคุณเป็นที่เลื่องลือ คนพวกนี้เลยสำรวมขึ้นไม่น้อย ท่าทีก็ถือว่าสุภาพดีครับ”
ฉินเฟิงกำลังดูรายงานประจำเดือนนี้
นับตั้งแต่ก่อนปีใหม่ที่เขาจัดการหวังเสี่ยวเฉียง หลายคนก็รอดูว่าหวังเหวยอันผู้เป็นพ่อจะมาหาเรื่องฉินเฟิง
แต่ยังไม่ทันได้เห็นเรื่องวุ่นวาย หลังปีใหม่ทั้งครอบครัวก็ถูกดำเนินคดีเสียก่อน ทำเอาคนอีกกลุ่มหนึ่งหวาดกลัวไปตาม ๆ กัน
แม้คนระดับบนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คนระดับล่างไม่รู้ ต่างคิดว่าฉินเฟิงมือหนัก
ทั้งทำร้ายคน ทั้งบังคับให้อีกฝ่ายชดใช้เงิน สุดท้ายยังไม่หายโมโห ถึงกับทำให้อีกฝ่ายถูกดำเนินคดีอีก
ชื่อเสียงว่าหัวหน้าฝ่ายพัสดุของโรงงานเหล็กกล้าเป็นคนที่ไม่ควรหาเรื่องด้วยนั้นกลายเป็นเรื่องจริงไปเสียแล้ว
ผู้คนต่างพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้มีเรื่องขัดแย้งกับเขา
ไม่อย่างนั้นนอกจากจะหาเงินไม่ได้แล้ว ยังต้องเข้าไปใช้แรงงานปรับปรุงตนเอง เคราะห์ร้ายหน่อยก็อาจโดนยิงเป้า