——อยากรู้ความจริงของโลกนี้ไหม?
——ดวงตาของเจ้าจะหลอกลวงเจ้า มีเพียงเมื่อเจ้าหลับตาลง โลกจึงจะเผยโฉมหน้าที่แท้จริงที่สุด
——เหล่านั้น... ความลับที่มนุษย์ปกปิดไว้
——หากอยากรู้ ก็จงลืมตาขึ้นมอง แสงเทียนจะส่องนำทางให้เจ้า เห็นโลกในสภาพที่แท้จริงที่สุด
——อยากรู้ไหม?
——อยากรู้ไหม?
——อยาก... รู้ไหม!!!
ในมุมมองของไลฟ์สด ผู้ชมมองเห็นเพียงเด็กสาวสี่คนนั่งล้อมรอบเค้กวันเกิด แสงไฟส่องกระทบใบหน้าของพวกเธอ
ทั้งยังสลักเสลาเงาประหลาดขรุขระบนใบหน้าอย่างอิสระ
บางคราน่าเกลียดน่ากลัว บางคราลึกลับพิกล
หน้าผากของแต่ละคนซึมไปด้วยเหงื่อละเอียด เปลือกตาสั่นระริกไม่หยุด ราวกับวินาทีถัดไปจะลืมตาขึ้น——
[น่ากลัวจังเลย!!!]
[พวกเธอได้ยินอะไรกันแน่?]
[อย่าลืมตา! ห้ามลืมตาเด็ดขาด!!!]
[เป่าเทียนเร็ว! ถ้าไม่เป่าเทียนก็จะมอดหมดแล้ว!!!]
ในห้องประชุม เซียวเซียวและคนอื่นๆ ที่กำลังดูไลฟ์สด รวมถึงผู้ชมทั่วหัวเซี่ย ต่างกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว ถึงกับตึงเครียดจนแทบไม่กล้าหายใจ
หวาดกลัวว่าลมหายใจของตนจะทะลุผ่านจออิเล็กทรอนิกส์เข้าไปดับเทียนที่ริบหรี่อ่อนแรงจนใกล้จะมอดลงเต็มที
ในหัวของฉือหลี ภาพความทรงจำอันงดงามในวัยเด็กผุดขึ้นราวกับโคมไฟหมุน เสียงของญาติที่จากไปนานดังก้องข้างหู
“ลูกสาว มาในอ้อมกอดแม่เร็ว”
“โอ๊ย คิดถึงลูกสาวสุดที่รักของพ่อจะแย่ คิดถึงพ่อไหม รีบลืมตาขึ้นมา ให้พ่อดูสิว่าหนูเปลี่ยนไปมากแค่ไหน!”
“เสี่ยวหลี หนูไม่ได้มาหาป้ามาตั้งนาน ป้าอยู่ในสถานพักฟื้นคนเดียวเหงามาก ป้าคิดถึงหนูมากเลย...”