บนทางเดิน ลมเย็นเฉียบพัดปะทะหน้า ตู้ดับเพลิงสีแดงชาดทอดเงาบนผนัง เงาหักโค้งเข้าไปตรงมุมตึก
ฉือหลีไม่ได้มองละเอียด ยิ่งมองยิ่งอยากถอย
ลมหนาวเสียดกระดูกปะทะใบหน้า ต่อให้ห่อตัวด้วยเสื้อคลุมก็ยังรู้สึกหนาวสะท้าน ลมหายใจออกมาเหมือนจับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง
ซู่ซ่า ซู่ซ่า ซู่ซ่า...
ทันใดนั้นฉือหลีได้ยินเสียงถุงพลาสติกเสียดสี จากแรกเริ่มที่ดังอยู่ไกล ๆ แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ค่อย ๆ ชัดขึ้น
เสียงดังตรงเข้ามาหาเธอ
ฉือหลีจำได้ว่าเคยเห็นในโลกออนไลน์
เสียงถุงพลาสติกเสียดสี... คือเสียงฝีเท้าของผี!
เธอรีบก้าวไปยืนชิดกำแพงทันที ก้มศีรษะลงและอยู่ในความเงียบ
แม้ว่าเธอจะมองไม่เห็นอะไรเลย
[กฎข้อที่สอง เมื่อพบบุคคลอาวุโสในบริษัท ให้หยุดฝีเท้าทันที ชิดกำแพง ก้มมองปลายเท้า หลีกทางให้บุคคลอาวุโส]
วัฒนธรรมลำดับอาวุโสของเกาหลีนั้นเคร่งครัดมาก สิ่งใดที่บุคคลอาวุโสกระทำต่อรุ่นน้องล้วนถูกต้อง กฎข้อนี้สอดคล้องกับสถานการณ์ในบริษัทอย่างยิ่ง
ซู่ซ่า ซู่ซ่า ซู่ซ่า
เสียงประหลาดนั้นหยุดลงตรงหน้าฉือหลี
ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของหัวเซี่ยเห็นอย่างชัดเจนว่าบนผนังปรากฏเงาของผีไร้หัวตัวหนึ่ง กำลังโน้มเข้ามาใกล้จนติดเพื่อสังเกตสีหน้าของเธอ
[อ๊ากกกก! ผวาจนวิญญาณหลุดเลย!]
[กลัวจริง ๆ นะเนี่ย!]
[ผมอยู่ที่โต๊ะทำงาน รู้สึกอุ่น ๆ ตรงใต้ตัวเลย]
[สุดยอด! ฉือหลีตอบสนองเร็วมาก!]
[นอกห้องซ้อมอันตรายกว่าจริง ๆ เกือบไปแล้ว!]