ผู้ชมนอกจอเห็นผู้ถูกเลือกยืนนิ่ง มือที่ถือหวีค้างอยู่ไม่อาจหวีลงได้ ร้อนใจจนปากแทบพอง
[แมรี คุณกำลังทำอะไรอยู่?!]
[ทำไมหยุด? หวีเร็วเข้า!]
[อย่าหยุด! เหลืออีกแค่สามครั้งสุดท้าย!]
[บ้าเอ๊ย! เธอถูกกระจกดึงดูด ลืมจำนวนครั้งที่หวีไปแล้ว!]
[ประเทศเรากำลังทำอะไรอยู่! รีบใช้จำนวนครั้งการสื่อสาร!]
[จำนวนครั้งการสื่อสารของเรา... ใช้หมดไปนานแล้ว...]
จากมุมมองของผู้ชม ในกระจกไม่มีอะไรเลย
แมรีเห็นเงาสะท้อนด้านหลังในกระจก ศีรษะหมุนกลับ 180 องศา เผยใบหน้าขาวซีดบวมเป่ง เต็มไปด้วยรอยแผลเป็น
ลูกตาข้างหนึ่งของเธอห้อยออกมาด้านนอก อีกข้างหายไปเป็นแอ่งโบ๋ มีเพียงเปลือกตาย่น ๆ ปิดทับอยู่
เส้นผมหนาทึบกำลังจะปกคลุมร่างของแมรีทั้งหมด
ความกลัวในใจเข้ายึดครองจิตใจเธอ
เผละ!
หวีในมือหล่นลงบนพื้น
หวีสีชมพูเก่า ๆ ที่เดิมทีมีซี่บาง ๆ อยู่แค่สิบกว่าซี่
ครั้งนี้หักทุกซี่จนหมด
อุปกรณ์อัญเชิญวิญญาณ พังแล้ว
กำแพงกระจกที่อยู่ด้านหน้าและด้านหลัง ยื่นแขนซีดขาวเต็มไปด้วยรอยแผลออกมาพร้อมกัน ข้างหนึ่งจับศีรษะ อีกข้างจับขาทั้งสอง
“ฉีก—!” เลือดกระเซ็น
ห้องถ่ายทอดสดของอิตาลี ดับลงทันที
ฉากนี้เลือดสาดและโหดร้ายเกินไป กว่าผู้ชมหัวเซี่ยจะได้สติ ฉือหลีและพวกก็หยิบปากกาลูกลื่นด้ามนั้นขึ้นมาแล้ว
ปากกาลูกลื่นเป็นรุ่นของแบรนด์หนึ่งที่เลิกผลิตไปนานแล้ว สีเคลือบด้านนอกถลอกหมด ด้ามปากกาหักตรงกลาง คงเคยตกกระแทก