แม่ม่ายอู๋โมโหจนแทบระเบิด “เจิ้งปากมาก เธอพูดเหลวไหล ฉันไม่ได้พูดสักหน่อย เธอนี่ชอบพูดมากเป็นนิสัย...”
หญิงคนนั้นเองก็โกรธขึ้นมาเหมือนกัน เธอชอบพูดเรื่องชาวบ้านก็จริง แต่เกลียดที่สุดเวลาคนอื่นเรียกเธอว่าปากมาก เธอแค่ส่งต่อข่าวสาร ไม่ได้จงใจนินทาใครเสียหน่อย
เธอไม่เคยพูดเรื่องโกหกเลยนะ! อะไรคือพูดเหลวไหลกัน? นี่ถึงกับสงสัยในความน่าเชื่อถือของเธอ นับเป็นการล้ำเส้นของคนชอบพูดเรื่องชาวบ้านชัด ๆ
“ใครพูดเหลวไหล ฉันได้ยินมากับหู ฉันบอกว่าคนแซ่เฉินพูดเอง ไม่ได้บอกว่าเธอพูดสักหน่อย ถึงเธอจะไม่ได้รับปาก แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธไม่ใช่เหรอ กล้าทำแต่ไม่กล้ายอมรับสินะ
“พวกคุณไม่ได้แค่ปรึกษากันว่าจะมีลูก แล้วให้ลูกสาวเลี้ยง แถมยังจะยกงานให้เฉินเสวี่ยอีก ยังพูดจาหน้าไม่อายพวกนั้นอีก ฟังแล้วฉันยังอายแทนเลย”
เมื่อเห็นทุกคนมองมาที่ตัวเอง หญิงคนนั้นก็รู้สึกว่านี่คงเป็นช่วงเวลาที่โดดเด่นที่สุดในชีวิต เธอเชิดหน้าอกขึ้นแล้วพูดเสียงกระแนะกระแหนว่า “เจินเจิน ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันเจอเธอ ฉันก็อยากเป็นม้าของเธอแล้ว เพราะอยากฟังเธอบอกฉันว่า ‘แต่งงาน~’”
“รู้ไหมว่าทำไมเวลากินปลา ฉันถึงชอบกินหัวปลา? เพราะฉันจะเก็บชีวิตที่เหลือไว้ให้เธอ~”
“ฉันรักเธอ ตั้งแต่เจอเธอก็คิดถึงเธอทุกวัน รักเธอ รักเธอ รักเธอที่สุด~”
ทุกครั้งที่หญิงคนนั้นพูดจบ ก็จะมีเสียงโห่ฮาดังขึ้นรอบหนึ่ง และดังขึ้นเรื่อย ๆ
ถึงแม่ม่ายอู๋จะเป็นม่ายมาหลายปี แต่เธอก็ยังเป็นผู้หญิง เรื่องแบบนี้ถูกเอามาพูดต่อหน้าลุงใหญ่กับน้องชายสามี แถมยังต่อหน้าลูก ๆ ของตัวเอง ไม่ต่างอะไรกับถูกคนถอดเสื้อผ้าให้ประจานเลย
ได้ยินหญิงคนนั้นกำลังจะพูดต่อ แม่ม่ายอู๋ก็เงื้อมือแล้วพุ่งเข้าใส่ “เจิ้งปากมาก ฉันจะฉีกปากแก!”