ฟางผิงชิงไม่คิดว่าหลี่เป่าเฉวียนจะลงมือทันทีที่พูด
เขาไม่ทันระวังตัว ถูกหลี่เป่าเฉวียนชกเข้าเต็มหมัดจนล้มลงกับพื้น
พอหลี่เป่าเฉวียนลงมือ ก็ราวกับก่อให้เกิดผลกระทบต่อเนื่องขึ้นมา คนหนุ่มจากบ้านหลี่และบ้านฟางต่างพากันตะลุมบอน
เฉียนชุนลี่เป็นคนอ่อนแอ ถูกแม่ฟางกระชากผมจนร้องโหยหวน จางหรงอิงรีบเข้าไปช่วย
อาสาวใหญ่ฟางคิดจะเข้าไปดึงจางหรงอิงไว้ “พี่สะใภ้ใหญ่...”
ยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกจางหรงอิงเหวี่ยงกระแทกกำแพง
อาเขยฟางเห็นเมียเสียเปรียบ จึงคว้าทัพพีที่ตกอยู่บนพื้นฟาดใส่จางหรงอิง
เสียงดังปึง จางหรงอิงถึงกับเห็นดาวระยิบระยับ
“หลี่เป่าจวิน ไอ้ถังข้าวไร้ประโยชน์ แกหายหัวไปไหนมา แม่แกกำลังจะโดนตีตายอยู่แล้ว!”
หลี่เป่าจวินกำลังรับมือสองคน กดรุ่นน้องบ้านฟางลงกับพื้นอย่างไม่ปรานี พอได้ยินเสียงเรียกก็รีบพุ่งเข้ามา
“แม่ แม่เรียกผมเหรอ มีอะไรครับ!”
จางหรงอิงกุมหัวแล้วชี้ไปทางอาเขยฟาง “จัดการไอ้หัวล้านนั่นให้ตาย!”
“เฮ้ย แกกล้าตีแม่ฉันเหรอ?”
หลี่เป่าจวินยกเท้าเตะเข้าที่ท้องของอาเขยฟางเต็มแรง
อาเขยฟางกุมท้อง นอนขดตัวเป็นก้อนอยู่บนพื้น อาสาวฟางฟุบอยู่บนตัวสามี ร้องไห้คร่ำครวญเสียงดัง
“ฮือ ๆ พ่อของลูกเป็นยังไงบ้าง? นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมไม่พูดกันดี ๆ ล่ะ?”
ทุกคนที่กำลังตีกันต่างหลบเลี่ยงย่าหลี่ อย่างไรเสียแกก็อายุมากแล้ว คนหนุ่มโดนตีบ้างก็ช่าง แต่ถ้าย่าหลี่โดนตีขึ้นมา พรุ่งนี้แกอาจได้ขึ้นเขาไปแล้ว