พูดพลาง จางหรงอิงก็ชี้ไปทางหลี่เป่ากั๋วแล้วว่า “พี่ใหญ่ของแกชดใช้ค่าใช้จ่ายในบ้านที่ค้างไว้ก่อนหน้านี้หมดแล้ว เขาแก่กว่าแกไม่กี่ปีเอง นอกจากเลี้ยงตัวเองแล้ว ยังเลี้ยงลูกกับเมียด้วย ลูกที่เกิดจากแม่คนเดียวกันแท้ ๆ แกก็ดูพี่ใหญ่ไว้บ้าง แค่เลี้ยงตัวเองยังทำไม่ได้หรือไง ยังจะมารีดเลือดแม่อีก?”
หลี่เป่ากั๋วเผลอยืดอกขึ้น “เป่าจวิน แม่พูดถูกนะ พวกเราต่างก็มีครอบครัวกันแล้ว ผู้ชายตัวโต ๆ จะให้พ่อแม่เลี้ยงต่อไปได้ยังไง ถ้าคนอื่นรู้เข้าคงหัวเราะเยาะกันพอดี”
ถังหงเหมยพูดกระทบกระเทียบว่า “นั่นสิ ตอนนั้นแกแต่งเมียก็เสียเงินไปไม่น้อย หลายปีมานี้ก็ไม่เห็นหอบอะไรกลับบ้านสักอย่าง ใคร ๆ ก็พูดกันว่าพอมีเมียก็ลืมแม่ แต่แกนี่มีเมียแล้วถึงกับเฉือนเนื้อแม่ไปเลี้ยงเมียเลยนะ~
พวกเรายังอยู่ใกล้ ๆ คอยปรนนิบัติพ่อแม่ ส่วนเมียแกทั้งปีแทบไม่เจอกันสักกี่ครั้ง ไม่ใช่ว่าพี่ชายพี่สะใภ้จะจู้จี้เอาเรื่องกับแกหรอกนะ แต่แกเองก็ควรรู้ตัวไว้บ้าง”
สองสามีภรรยาคู่นี้ควักเงินออกมาตั้ง 1,900 หยวน จนตอนนี้ยังเจ็บใจไม่หาย ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด บ้านพี่ใหญ่ของพวกเขาตอนนี้ยืดอกได้เต็มที่ที่สุด ในเมื่อพวกเขารีดเงินจากพ่อแม่ไม่ได้ คนอื่นก็อย่าหวังจะรีดเหมือนกัน
จางหรงอิงยิ่งพูดข่มขู่ว่า “ถ้าแกคิดแต่จะเอาเปรียบแม่ ก็อยู่หอพักเมียแกไป ไม่ต้องกลับมาอีก ทุกอย่างในบ้านนี้ แกก็อย่ามาคิดอยากได้ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับแก”