ห้องพัก ห้อง 515
หวังต้าฉุยนั่งอยู่หน้าโต๊ะของเสิ่นเฉียว โดยเหนือโต๊ะขึ้นไปก็คือเตียงของเสิ่นเฉียว
วันนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ เสิ่นเฉียวไปโรงพยาบาลแล้ว จึงไม่ได้อยู่ในห้องพัก
ส่วนหลี่ฮ่าวหยางก็ไปออกเดตกับสวี่เสี่ยวเจีย
สำหรับลั่วเหย่ ไม่รู้ว่าไปไหน เจ้าตัวก็ไม่ได้บอกไว้
สุดท้ายในห้องพักจึงเหลือหวังต้าฉุยเพียงคนเดียว โดดเดี่ยวเดียวดาย
เขาเดี๋ยวก็นั่งอยู่หน้าโต๊ะของลั่วเหย่ เดี๋ยวก็ย้ายไปนั่งหน้าโต๊ะของเสิ่นเฉียวกับหลี่ฮ่าวหยาง เพื่อแสดงความคิดถึงลูกชายทั้งสามของตัวเอง
ไม่มีใครอยู่ในห้องพัก เกมก็สนุกน้อยลง แม้แต่กินอะไรก็ไม่อร่อย
หวังต้าฉุยถอนหายใจ
ที่จริงแล้ว สิ่งที่เขากำลังทอดถอนใจคือไม่ได้ออกไปเดตกับยวี่จื่อจ้ง
เพราะเขามีเพียงช่องทางติดต่อของอวี๋ชิวอวี่
การพูดคุยกับแฟนสาวต้องอาศัยลั่วเหย่ส่งข่าวให้ถังเอินฉี แล้วถังเอินฉีก็ค่อยบอกต่อให้ยวี่จื่อจ้ง
หวังต้าฉุยรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนโบราณเมื่อหลายร้อยปีก่อน รถม้าเดินทางเชื่องช้า จดหมายต้องใช้เวลานานชั่วชีวิตหนึ่งรักได้เพียงคนเดียว… ขอโทษที นอกเรื่องไปแล้ว
บางครั้งเขาก็อยากเปิดโปงอวี๋ชิวอวี่ตรง ๆ จริง ๆ
แต่ตอนแรกไม่ได้เปิดโปงไปเสียแล้ว ตอนนี้พอคิดจะเปิดโปงกลับพูดไม่ออก
เรื่องแบบนี้ต้องรอจังหวะที่เหมาะสม
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอยากลองพยายามดูสักครั้ง
ต่อให้ออกไปเดตกับยวี่จื่อจ้งไม่ได้ แค่ไปเล่นบาสเกตบอลกับอวี๋ชิวอวี่ก็ยังดี
ถึงอย่างไรก็เป็นคนเดียวกัน
ต้องยอมรับว่าหวังต้าฉุยเองยังรู้สึกว่าตัวเองเจ้าชู้ไม่เบา