เห็นทุกคนดูตึงเครียดกันอยู่บ้าง ซูเนี่ยนจึงอธิบายอย่างใจเย็นว่า “วันนี้เราจะเข้าแค่ดันเจี้ยนเทพมารระดับหนึ่งดาวเท่านั้น ถึงจะมีโอกาสเจอผู้เล่นจากมิติอื่นจริง แต่ส่วนใหญ่ก็ยังเป็นผู้เล่นจากดาวสีคราม”
“ต่อให้มีผู้เล่นจากมิติอื่นบุกเข้ามา ก็เป็นพวกปลายแถวของมิตินั้น ๆ เลเวลอย่างมากก็ไม่เกิน 15”
“อีกอย่าง เลเวลสูงก็ไม่ได้แปลว่าฝีมือจะแกร่ง แต่พวกคุณคือกำลังรบระดับแนวหน้าของดาวสีคราม ด้วยอุปกรณ์ที่มี ไม่จำเป็นต้องกลัวพวกเขาเลย”
“ในทางกลับกัน ผู้เล่นบนกระดานจัดอันดับของดาวสีครามส่วนใหญ่มีพรสวรรค์โดดเด่น อุปกรณ์ดี หรือไม่ก็พบโชคครั้งใหญ่ เจอพวกนั้นต่างหากถึงควรระวังให้มาก”
พอได้ยินซูเนี่ยนพูดเช่นนี้ ฉีเฟยเสวี่ยกับคนอื่น ๆ ก็เข้าใจเหตุผลทันที
เรื่องง่ายมาก
เกมวันสิ้นโลกบุกมิติอื่นก่อนหน้านี้นานแล้ว
คนที่มีฝีมือจริงย่อมเพิ่มเลเวลขึ้นไปตั้งนานแล้ว
ผู้เล่นที่ยังอยู่แถวเลเวล 10 คงเป็นพวกไม่ยอมออกไปฆ่ามอนสเตอร์เพื่อเพิ่มเลเวล ขอแค่มีข้าวกินก็ยอมหลบซ่อนเอาชีวิตรอดไปวัน ๆ เป็นพวกขี้ขลาดกลัวตาย
พอเลเวลค่อย ๆ สูงขึ้น ถึงได้วิ่งมารังแกมือใหม่ในเขตเริ่มต้นอย่างดาวสีคราม
คิดดูแล้ว หากเจอผู้เล่นจากมิติอื่นในดันเจี้ยนเทพมาร พวกเขาก็ไม่ได้อันตรายเท่าผู้เล่นฝีมือฉกาจบนกระดานจัดอันดับจริง ๆ
ถึงอย่างไร ตอนนี้ผู้เล่นจากดาวสีครามที่ติดอันดับ เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ก็อาศัยพรสวรรค์ทั้งนั้น