ความยากของดันเจี้ยนทีมหนึ่งดาวสูงกว่าดันเจี้ยนห้าคนมาก
แต่มีเธออยู่ด้วย ซูว่างย่อมไม่เป็นอะไรแน่
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีต้าเหลืองกับเสี่ยวหงหงด้วย!
คราวนี้เจ้าของของเจ้าตัวเล็กทั้งสองก็อยู่ด้วย เธอกับซูว่างพาพวกมันเข้าดันเจี้ยนไปด้วยกันได้ ไม่มีปัญหาแน่นอน
คิดได้ดังนั้น ซูเนี่ยนจึงถามในกลุ่มว่า “นอกจากระดับแล้ว ไม่มีเงื่อนไขอื่นใช่ไหม?”
ฉีเฟยเสวี่ย: “ระดับถึงก็พอแล้ว”
อย่าเห็นว่าผู้เล่นติดอันดับในกลุ่มมีเยอะ แต่จะหาผู้เล่นระดับ 3 มาร่วมทีมให้ครบภายในเวลาอันสั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ส่วนเหตุผลที่ต้องเป็นผู้เล่นระดับ 3 น่ะหรือ
เพราะในทีมมีตัวถ่วงอยู่แล้วสองคน
ซูเนี่ยน: “ได้ พรุ่งนี้ฉันจะพาเพื่อนมาคนหนึ่ง”
ฉีเฟยเสวี่ย: “ดีเลย งั้นฉันไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้ว”
ซูเนี่ยนออกจากหน้าต่างแชตกลุ่ม ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนกดเข้าไปในรายชื่อเพื่อน แล้วส่งข้อความหาเว่ยเหยียนว่า “เกราะที่นายอยากขายคราวก่อนยังอยู่ไหม?”
เกราะที่เหมาะกับซูว่างหาซื้อไม่ง่ายนัก
สาเหตุหลักก็คือซูว่างตัวเล็กเกินไป
อุปกรณ์ส่วนใหญ่ปรับขนาดให้เข้ากับรูปร่างได้ก็จริง แต่รูปแบบโดยรวมเปลี่ยนไม่ได้
อย่างเกราะอกสนธยาที่เธอสวมอยู่ก็เป็นแบบผู้หญิง ต่อให้ผู้เล่นชายฝืนใส่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ แค่ความสบายคงต่ำมาก
แต่ตอนนี้เวลากระชั้นชิด เธอไม่มีสิทธิ์เลือกมากนัก
ไม่รู้เหมือนกันว่าหลายวันผ่านไปแล้ว เกราะชิ้นนั้นยังอยู่กับเว่ยเหยียนหรือเปล่า