ฐานต้นกำเนิด มุมหนึ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็น
ซูเนี่ยนควบคุมหุ่นจำลองตัวแทนให้กลายเป็นร่างมนุษย์
เธอหยิบน้ำยาล่องหนออกมาดื่ม ก่อนเดินไปยังอาคารเรียนที่อยู่ไม่ไกล
ตอนนี้ฐานต้นกำเนิดมีคนอยู่หลายพันคน การตามหาซูเถียนเถียนย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่ขอแค่หาเจิ้งอี้เจอ ก็ย่อมหาซูเถียนเถียนเจอได้
เธอเฝ้าอยู่ด้านนอกอาคารเรียนครู่หนึ่ง ไม่นานก็เห็นผู้เล่นกลุ่มที่เพิ่งหนีรอดจากเงื้อมมือเธอ วิ่งกระเซอะกระเซิงเข้าไปในอาคาร
ซูเนี่ยนดื่มน้ำยาล่องหนขวดใหม่ แล้วตามเข้าไปต่อ
เพิ่งตามขึ้นไปถึงชั้นสาม เธอก็ได้ยินเสียงตวาดดังมาจากห้องหนึ่ง “พวกไร้ประโยชน์! คนตั้งมากมายไปขวางคนแค่คนเดียว พวกแกยังขวางไว้ไม่ได้อีกหรือ?”
“ท่านหัวหน้า หมอนั่นเก่งเกินไป พวกเรามีพลังชีวิตตั้งเยอะ แต่มันใช้สกิลแค่ครั้งเดียวก็จัดการพวกเราได้เป็นแถบ แม้แต่หัวหน้าทีมจ้าวยังพลาดท่า นับประสาอะไรกับพวกเรา” ผู้เล่นคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงหวาดผวา
“พี่เจิ้ง จะโมโหเรื่องแค่นี้ทำไมล่ะ ยังไงเราก็ได้เงิน 1,000 เหรียญดารามาแล้ว ไม่ได้ขาดทุนสักหน่อย” เสียงอ่อนโยนเอาใจใส่ดังขึ้น
“ในเมื่อเถียนเถียนขอร้องแทนพวกแก ก็จะไว้ชีวิตหมา ๆ ของพวกแกสักครั้ง” เจิ้งอี้โบกมืออย่างรำคาญ “ไสหัวไปให้หมด!”
หลังผู้เล่นเหล่านั้นออกไปจนหมด เสียงของซูเถียนเถียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง “พี่เจิ้ง เรื่องที่ฉันพูดไว้คราวก่อน พี่คิดว่าไงบ้าง ฉันขอยืมแค่ไม่กี่วัน ช่วงนี้ฉันจะไม่ออกจากฐาน พอใช้เสร็จแล้วจะคืนให้”