เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างซูเถียนเถียนกับซ่งเยว่ โจวหยางและคนอื่น ๆ ในห้องก็มีสีหน้าบอกไม่ถูก
พวกเขามาหาซูเถียนเถียนเพื่อยืนยันว่าเจ้าตัวท็อปบนกระดานจัดอันดับคนนั้นใช่ซูเนี่ยนหรือเปล่า
ใครจะคิดว่าซูเถียนเถียนจะมีปฏิกิริยารุนแรงขนาดนี้
ดูเหมือนกลัวว่าซูเนี่ยนจะโดดเด่นเกินหน้า จนทำให้ตัวเองด้อยกว่าอย่างไรอย่างนั้น
นี่ใช่เด็กสาวใจดีใจกว้างที่พวกเขารู้จักหรือเปล่า?
โดยเฉพาะโจวหยาง ครั้งก่อนซูเถียนเถียนแนะนำจางหย่งให้เป็นแฟนของซูเนี่ยน เขาก็รู้สึกว่ามันเกินไปแล้ว
ตอนนี้ยิ่งเห็นว่าซูเถียนเถียนเป็นคนหน้าไหว้หลังหลอก
พฤติกรรมหลายอย่างที่ผ่านมา บางทีอาจแค่แสร้งทำก็ได้
“ที่แท้ก็แค่ชื่อเหมือนกันนี่เอง!” ซ่งเยว่หัวเราะเยาะ “ฉันก็ว่าแล้ว ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนเก่งอะไรสักหน่อย ว่าแต่ไม่รู้ตอนนี้เธอกับจางหย่งเป็นยังไงบ้าง ไม่ได้ข่าวเธอมาหลายวันแล้ว คงโดนทรมานจนลุกจากเตียงไม่ไหวแล้วมั้ง!”
“พูดอะไรน่ะ พี่จางเป็นคนดีมาก ซูเนี่ยนอยู่กับเขา อย่างน้อยก็ไม่ต้องอดข้าว ในยุคนี้แค่ได้กินข้าวสักมื้อก็ดีมากแล้ว” ซูเถียนเถียนเองก็รู้สึกว่าปฏิกิริยาเมื่อครู่ของตัวเองเกินไป จึงรีบพูดแก้ตัวเสียงเบา
“ฉันต้องถามจางหย่งหน่อยแล้วว่าตอนนี้ซูเนี่ยนเป็นยังไงบ้าง อย่างน้อยเธอก็เป็นน้องสาวต่างแม่ของเถียนเถียน พวกเราควรเป็นห่วงเธอบ้าง” ซ่งเยว่มีสีหน้าสะใจเต็มที่