บทที่ 45 แค่ตัวตลกที่ชอบหาเรื่องเท่านั้น
จ้าวลี่ก่อกวนไม่หยุดในช่องแชตเขต ผู้เล่นไม่น้อยเห็นแล้วก็พากันออกหน้าพูดแทนเขา
ทางซูเนี่ยนเองก็ได้รับข้อความส่วนตัวมากมายผ่านตลาดซื้อขาย
“เทพใหญ่ คนในช่องแชตเขตหรงเฉิงพูดถึงคุณหรือเปล่า? ทำไมถึงเอาเปรียบเขาแบบนี้ รีบส่งเสบียงไปชดเชยให้เขาสิ จะทำตัวไร้คุณธรรมแบบนี้ไม่ได้นะ!”
“อาศัยว่าตัวเองแข็งแกร่งแล้วรังแกมือใหม่ ต่อไปฉันจะไม่ซื้อของจากคุณอีกแล้ว!”
“พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาเอาเปรียบรางวัลดันเจี้ยนของเขา? ทำชื่อเสียงตัวเองเสียหายแล้ว ดูสิว่าร้านคุณจะยังมีคนซื้อไหม!”
“มิน่าล่ะถึงขายของแพงขนาดนี้ พ่อค้าใจดำ บล็อกเลย บล็อก!”
“#￥……&#%”
ซูเนี่ยนตรวจดูประวัติการซื้อแล้วพบว่า ผู้เล่นที่ส่งเสียงโวยวายดังที่สุดเหล่านี้ ไม่เคยซื้อของจากเธอเลยสักคน
ไม่ว่าพวกเขาจะบล็อกเธอหรือไม่ ซูเนี่ยนก็ถือโอกาสบล็อกคนพวกนั้นกลับทั้งหมด
ไม่ดูเสียบ้างว่านี่มันยุคไหนแล้ว
ทำธุรกิจต้องพึ่งชื่อเสียงงั้นเหรอ?
ตลกสิ้นดี!
ขณะนั้นเอง สวี่เหมยก็พูดขึ้นในกลุ่มดันเจี้ยนทีมว่า “เมื่อกี้จ้าวลี่ติดต่อฉัน เขาบอกให้พวกเรารวบรวมอุปกรณ์เงินมาให้เขาชิ้นหนึ่ง ถึงจะยอมให้เรื่องนี้จบ ทุกคนรีบหาทางแก้ปัญหากันเถอะ ฉันกลัวเขาจะไปใส่ร้ายฉันต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้น ต่อไปฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน!”
หลินเยี่ยนโจว: “ใครกลัวเสียหน้า ก็ไปหาอุปกรณ์มาเอง ฉันไม่ขอเป็นไอ้โง่ที่ยอมเสียเปรียบหรอก”