ซูเนี่ยนควบคุมหุ่นจำลองตัวแทนให้เดินไปทางฐานที่มั่น
ยิ่งเข้าใกล้ฐานที่มั่น ผู้เล่นที่พบระหว่างทางก็ยิ่งมากขึ้น
พวกเขาอาศัยช่วงที่พายุทอร์นาโดยังมาไม่ถึง ออกไปฆ่าซอมบี้และรวบรวมเสบียง
หลังภัยพิบัติฝนกรด เสบียงที่หาได้จากภายนอกเหลือน้อยเต็มที
หากต้องการอาหารและแหล่งน้ำ การฆ่าซอมบี้กลับเป็นวิธีที่มั่นคงที่สุด
ขอเพียงเอาชนะความกลัวซอมบี้ได้ การฆ่าซอมบี้ระดับ 2 ก็ไม่ได้ยากเย็นนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ระหว่างฆ่าซอมบี้ ระดับของพวกเขาก็ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นด้วย
เมื่ออยู่ต่อหน้าการเอาชีวิตรอด ทุกคนต่างถูกบีบให้เติบโตขึ้น
……
หลังเดินไปประมาณสิบกว่านาที ซูเนี่ยนก็เห็นประตูฐานผู้รอดชีวิต
ด้านนอกประตูมียามถืออาวุธจริงลาดตระเวนอยู่
ในโลกาวินาศ อาวุธปืนทรงอานุภาพพอ ๆ กับอาวุธระดับทองแดง หรือแม้แต่ระดับแพลทินัมและทองคำ
ดังนั้นจนถึงห้าปีหลังวันสิ้นโลก องค์กรทางการก็ยังคงมีบทบาทสำคัญ
เพียงแต่ยิ่งเวลาผ่านไป อิทธิพลของอาวุธปืนก็ยิ่งลดน้อยลง
โดยเฉพาะเมื่อช่วงคุ้มครองผู้เล่นใหม่สิ้นสุดลง และมีสัตว์ประหลาดจากโลกหลักถูกส่งมายังดาวสีครามมากขึ้น อาวุธปืนก็สูญเสียสถานะไปโดยสิ้นเชิง
แต่ถึงตอนนั้น องค์กรทางการก็สั่งสมกำลังมากพอแล้ว
หากไม่มีพวกเขา โลกนี้คงวุ่นวายยิ่งกว่าเดิม
ซูเนี่ยนกำลังจะเข้าไปในฐานที่มั่น จู่ ๆ ก็มีเสียงร้องด้วยความตกใจดังมาจากไม่ไกล
“ซูเนี่ยน!”
หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่ง มัดผมหางม้า วิ่งตรงมาหาซูเนี่ยน
“เป็นเธอจริง ๆ ด้วย!”