“ช่วงนี้แหละ! แม่น้ำอุซซูรีเป็นแหล่งชั้นดีเลย!”
ซุนเต๋อเซิ่งสูบกล้องยาสูบไปคำหนึ่ง ก่อนจะเริ่มอธิบายอย่างยิ้มแย้ม
ฤดูกาลนี้
เป็นช่วงก่อนที่ปลาไวต์ฟิชในแม่น้ำอุซซูรีจะเข้าสู่ฤดูหนาว พวกมันจะว่ายทวนน้ำกลับไปยังเขตน้ำเย็นในหุบเขาลึกเพื่อหลบหนาวและผสมพันธุ์
ปลาไวต์ฟิชในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงสะสมไขมันหนาไว้ในตัว เพื่อกักเก็บพลังงานสำหรับฤดูหนาว
ส่วนในท้องของปลาเพศเมีย ตอนนี้ยังมีไข่ปลาที่หาได้ยากอีกด้วย
แถม
จังหวะนี้ยังเหมาะพอดี
ตอนนี้แถบตะวันออกเฉียงเหนือเริ่มมีน้ำค้างแข็งแล้ว
เพราะอากาศเย็น
ต่อให้จับปลาแซลมอนขึ้นมา ก็ไม่เน่าเสียง่าย
พอหิมะแรกตกลงมาและน้ำแข็งจับจนทั่ว ก็เก็บไว้ได้นานจนถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้า
“โอ้โห! แบบนี้ก็ดีเลยสิ!”
หลินโม่ฟังแล้วก็กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที
“ลุง เมื่อก่อนมีเรื่องดี ๆ แบบนี้ ทำไมไม่เรียกผมล่ะ?”
“เมื่อก่อนรึ?”
ซุนเต๋อเซิ่งกลอกตา “พูดกันตามตรง เมื่อก่อนเวลามีกิจกรรมแบบนี้ คนในกองผลิตของเราขี้เกียจเรียกพวกยุวปัญญาชนอย่างพวกแกด้วยซ้ำ!”
“สมัยนี้น้ำในแม่น้ำอุซซูรีเย็นจนแช่เท้าคนให้แข็งหลุดได้เลย! พวกเด็ก ๆ ที่มาจากในเมืองอย่างพวกแกบอบบางกันจะตาย ไปก็ช่วยอะไรไม่ได้ จะเรียกไปให้เสียแรงทำไม!”
ลุงหลี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็เริ่มหยอกล้อ
“ฮ่า ๆ! สหายเสี่ยวโม่ พวกผู้ชายอย่างเราไม่พูดอ้อมค้อมหรอก หลัก ๆ ก็เพราะวันนั้นตอนกินข้าว นายดื่มเหล้าเลือดกวางได้ถึงใจน่ะสิ!”
“ลุงซุนเห็นว่าช่วงนี้นายทำตัวดี ถึงได้แวะมาชวน”
“ว่าไงล่ะ ตอบมาสิ สรุปจะไปหรือไม่ไป!?”
ไปหรือไม่ไป?
“ไปแน่นอนอยู่แล้ว!”
ตอนนี้หลินโม่ยิ้มกว้างอยู่ในใจ
แม่น้ำอุซซูรีสายนี้เป็นแม่น้ำพรมแดนระหว่างจีนกับรัสเซีย!