“โอรสศักดิ์สิทธิ์ในทุกยุคสมัยล้วนต้องจับคู่กับหญิงศักดิ์สิทธิ์ นี่คือกฎ!”
ผู้อาวุโสเผ่าขนนกคำรามลั่น
หยุนเนี่ยนเผลอกำชายผ้าบางบนร่างอวี่เชียนอีแน่น
ในสถานการณ์เช่นนี้ นางเองก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ทั้งยังไม่อาจเข้าไปแทรกแซงได้เลย
เดิมทีนางคิดว่าเรื่องนี้ปกปิดมิดชิดพอแล้ว ถึงขั้นไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าผู้ใด
แต่เรื่องกลับถูกเปิดโปงด้วยวิธีที่คาดไม่ถึง
ยามนี้จะกล่าวว่านางตกอยู่ในหายนะก็คงไม่เกินจริง
แม้ในดวงตาของอวี่ฉางจะฉายแววริษยาอย่างชัดเจน แต่นางก็ยังเสแสร้งทำท่าอ่อนโยนและเข้าอกเข้าใจผู้อื่น
“ใช่แล้ว โอรสศักดิ์สิทธิ์ รีบขอโทษเหล่าผู้อาวุโส แล้วทอดทิ้งหญิงสาวจากแดนมนุษย์ผู้นี้เสียเถิด”
“ขอเพียงยอมรับผิด เจ้าก็ยังเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์แห่งเกาะลอยหมอก ข้าก็จะยอมรับเจ้า ทุกอย่างจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม”
ท่ามกลางแรงกดดันมหาศาลจากเหล่าผู้อาวุโสเผ่าขนนกรอบด้าน อวี่เชียนอีกลับไม่มีแววหวาดกลัวแม้แต่น้อย
“ข้าไม่เคยพูดสักคำว่าอยากเป็นโอรสศักดิ์สิทธิ์ เป็นพวกเจ้าต่างหากที่ตรวจพบว่าสายเลือดของข้าบริสุทธิ์สูงตั้งแต่ตอนยังอยู่ในไข่ แล้วบังคับแต่งตั้งข้า!”
“ข้าก็ไม่เคยชอบหญิงสาวจอมเสแสร้งผู้นั้น!”
นี่ต่างหากคือเหตุผลที่ตลอดหลายปีมานี้เขาไม่เคยเลือกอวี่ฉางเป็นคู่ครอง!
เมื่อเห็นว่าอวี่เชียนอีตัดสินใจแน่วแน่ ไม่ยอมก้มหัว ผู้อาวุโสกระเรียนขาวก็แค่นเสียงเย็นชา ก่อนร่วมมือกับผู้อาวุโสอีกหลายคนค่อย ๆ ร่นวงล้อมเข้ามา
“เรื่องนี้หาใช่สิ่งที่เจ้าจะตัดสินใจได้ไม่! หญิงสาวจากแดนมนุษย์ผู้นี้ต้องถูกประหาร!”
“ใช่แล้ว การจับคู่ของพวกเจ้าคือความผิดพลาด ต้องแก้ไขเรื่องเหลวไหลนี้เสีย!”