เหล่าตัวผู้จากสภาผู้อาวุโสเผ่าขนนกล้วนถูกจับกุมไว้ ณ ที่นั้น เผ่าขนนกที่เหลือยิ่งไม่กล้าขวางทาง
หยุนเนี่ยนตามหาตามตราประทับคู่ ไม่นานก็พบคุกใต้ดินของเผ่าขนนก
“อวี่เชียนอีอยู่ข้างใน”
กลิ่นอับชื้นเหม็นเน่าลอยออกมาจากทางเดินใต้ดินอันมืดมิด ปะปนกับกลิ่นหนูตายที่ชวนให้คลื่นเหียนอย่างยิ่ง
หยุนเนี่ยนเดือดดาลอยู่ในใจ
ตัวผู้พวกนี้จากเผ่าขนนกถึงกับปล่อยให้คู่ของนางอยู่ในสถานที่เช่นนี้นานถึงสามเดือนกว่า!
พวกเขากล้าทำให้เขาอัปยศถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?
หยุนเนี่ยนเปิดโคมส่องแสงแล้วเดินเข้าไป เจาจากดูประหลาดใจเล็กน้อย
นางหยิบของประหลาดออกมาอีกแล้วหรือ?
แต่เขาก็เริ่มชินกับแหวนที่ราวกับถุงวิเศษของโดราเอมอนของหยุนเนี่ยนแล้ว
เจาจากเดินตามติดอยู่ข้างกาย มอบความรู้สึกปลอดภัยให้นางอย่างเต็มเปี่ยม
เมื่อเดินผ่านห้องขังที่เปื้อนคราบเลือดห้องแล้วห้องเล่า ความกระวนกระวายในใจหยุนเนี่ยนก็ยิ่งเพิ่มพูน
หากมิใช่เพราะสัมผัสคู่ยังคงอยู่ นางคงกังวลว่าอวี่เชียนอีไม่อยู่ที่นี่แล้ว และนางมาช้าเกินไป
หยุนเนี่ยนเดินไปจนถึงห้องขังด้านในสุด ในที่สุดก็ได้เห็นตัวผู้ที่ต้องพรากจากกันมาเนิ่นนาน
ตัวผู้ผมขาวก้มศีรษะอยู่ในสภาพหมดสติ ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล โซ่ตรวนพันธนาการข้อมือและข้อเท้าของเขาจนถลอกปอกเปิก เลือดเนื้อเละเทะ เผยให้เห็นกระดูกสีขาววาววับราง ๆ
ปีกคู่ด้านหลังของเขาห้อยลงในท่าบิดเบี้ยวผิดธรรมชาติ ราวกับถูกหักอย่างโหดเหี้ยม
เขาเป็นดั่งเทวทูตที่ตกลงสู่นรกและถูกปีศาจทรมานจนหมดสภาพ
อาหารในชามไม้เล็กสองใบตรงหน้าเน่าเหม็นเปรี้ยวไปนานแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่มีใครนำอาหารมาให้หลายวัน
ส่วนชามใส่น้ำอีกใบก็มีฝุ่นจับเต็มไปหมด
ริมฝีปากงดงามของอวี่เชียนอีบัดนี้ย่นแห้งเพราะกระหายน้ำ แตกระแหงเป็นร่อง เลือดซึมออกจากปาก
หยุนเนี่ยนจินตนาการได้ไม่ยากว่า ในช่วงเวลานี้เหล่าตัวผู้จากสภาผู้อาวุโสเผ่าขนนกคงยื่นเงื่อนไขมากมายให้เขา
อย่างเช่นให้ยกเลิกพันธสัญญากับนาง หรือกลับไปรับอวี่ฉางเข้ามาอีกครั้ง
อวี่เชียนอีเป็นผู้มีจิตใจเด็ดเดี่ยวเพียงใด ยิ่งไปกว่านั้น อินทรีขนขาวซึ่งเป็นร่างเดิมของเขายังเป็นนกที่รักเดียวใจเดียว