ราชันสัตว์แห่งเผ่านางเงือกคงรูปลักษณ์เป็นชายหนุ่มเอาไว้ รูปลักษณ์อันเป็นเอกลักษณ์ของเผ่านางเงือกชวนให้ผู้คนลุ่มหลง พวกเขาเป็นที่โปรดปรานของเทพสมุทรอย่างแท้จริง
เขาแทบไม่จำเป็นต้องใช้พลังพิเศษ ก็สามารถทำให้หญิงสาวทุกคนเฝ้าคะนึงหาได้
หยุนเนี่ยนไม่เคยคิดเลยว่าต้นเหตุของหิมะตกหนักต่อเนื่องหลายวันจะเป็นตัวนางเอง
นางคือหญิงสาวที่จักรพรรดิองค์ใหม่แห่งเผ่านางเงือกยอมพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินเพื่อตามหาหรือนี่?
เมื่อนึกถึงถ้อยคำคลุ้มคลั่งที่เขาพูดเมื่อครู่ หยุนเนี่ยนคิดว่าอย่างน้อยนางต้องปลอบอีกฝ่ายให้สงบลงก่อน
นางกลืนน้ำลาย ฝืนยิ้มอย่างอ่อนโยน
“หวยซี เจ้า...ในเมื่อได้เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ของเผ่านางเงือกแล้ว ตามหาหญิงสาวในเผ่าของเจ้าเองไม่ดีกว่าหรือ?”
หวยซีดูไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัด เขาใช้มือทั้งสองยันพื้นข้างกายหยุนเนี่ยน แล้วแนบตัวเข้ามาอย่างออดอ้อน
ครีบหางสีฟ้าอ่อนกว้างใหญ่ราวภาพฝันปกคลุมขาทั้งสองข้างของนาง ความเย็นบางเบาสัมผัสลงบนหลังเท้า
ปลายนิ้วเรียวยาวของเขาวนเวียนอยู่บนกระดูกไหปลาร้าของนาง ประกายคมเย็นวาบตรงปลายเล็บ ท่าทางนี้ชวนให้แยกไม่ออกว่าเป็นการเกี้ยวพาราสีอันหวานล้ำ หรือกำลังจะควักหัวใจของคนทรยศรักออกมาในวินาทีถัดไป
“แต่มุกเงือกของข้าอยู่ในกายเจ้า มันยอมรับเจ้าเป็นคู่ครองไปแล้ว หากข้าไม่มีคู่ครองจนเผ่านางเงือกขาดผู้สืบทอด ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะทำลายทุกสิ่งให้พินาศไปด้วยกัน”
หวยซีโน้มตัวเข้ามา ลมหายใจเย็นชื้นที่มีกลิ่นอายทะเลปัดผ่านหลังใบหูของนาง เขาแนบริมฝีปากกับข้างหูแล้วเอ่ยถ้อยคำกำกวมแฝงอันตราย
“จะปล่อยให้เผ่านางเงือกทุกข์ทรมานเพียงลำพังไปไย ลากทุกเผ่าพันธุ์ให้พังพินาศไปด้วยกันเสียยังดีกว่า...”
หยุนเนี่ยนคิดว่า หวยซี...ราชันสัตว์ผู้ถือกำเนิดใหม่ของเผ่านางเงือกผู้นี้ คลุ้มคลั่งไปแล้วแน่ ๆ
เพียงเพราะไม่มีคู่ครอง เขากลับก่อพายุปั่นป่วนจนทั้งชาวสัตว์บนผืนดินและผู้คนใต้สมุทรอยู่อย่างสงบไม่ได้
เพราะไม่ได้อยู่กับภรรยา ก็เลยคลุ้มคลั่งคิดจะลากชาวสัตว์ทุกคนไปตายด้วยกันหรือ?