แม้ไป๋ซีจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่งูน้อยก็เชื่อฟังคู่ของตนมาก
เขาวางถ้วยตะกั่วลงอย่างว่าง่าย ไม่ซักถามต่ออีก
“ข้าฟังเนี่ยนเนี่ยนทุกอย่าง!”
มุมปากของหยุนเนี่ยนยกขึ้นเล็กน้อย ในดวงตาฉายประกายมืดมนวูบหนึ่ง
ในเมื่อหลีเหยาเหยาชอบแย่งสามีสัตว์ของผู้อื่นนัก แม้แต่เจ้าของร่างเดิมก็ถูกขับไล่ออกจากเผ่าไปแล้ว
หลีเหยาเหยายังไม่ยอมปล่อยนางไป บัดนี้ยังคิดวางแผนทำร้ายนางอีก นางต้องตอบโต้กลับให้ดีเสียแล้ว!
หยุนเนี่ยนวางแผนไว้ในใจแล้ว เหลือเพียงรอให้หลีเหยาเหยาทำเรื่องโง่เขลาแล้วติดกับเท่านั้น!
เรื่องทำแท้งน่ะหรือ ชาติก่อนนางดูละครเรื่องเจินหวนจ้วนมาไม่น้อย เรื่องนี้นางยิ่งมีประสบการณ์!
หยุนเนี่ยนกับไป๋ซีออกจากถ้ำ แล้วก่อไฟย่างเนื้ออยู่ใกล้เผ่าเสือดำทันที
ไม่นาน กลิ่นหอมฉุนของน้ำมันเนื้อผสมเครื่องเทศก็ถูกลมพัดเข้าไปในเผ่าเสือดำโดยตรง
กลิ่นหอมอันรุนแรงยั่วยวนเช่นนี้ ช่างชวนให้น้ำลายสอเหลือเกิน
หญิงสาวกับลูกน้อยทั้งหลายของเผ่าเสือดำแทบจะหิวจนร้องไห้
จั๋วหม่าสูดจมูกแรง ๆ ด้วยความสงสัยอยู่หลายส่วน “บ้านไหนกำลังย่างเนื้ออยู่หรือ? ทำไมหอมขนาดนี้?”
หญิงสาวเผ่าเสือดำอีกคนส่ายหน้าอย่างงุนงง
“ข้าได้กลิ่นเหมือนลอยมาจากข้างนอก ไม่เหมือนกลิ่นจากในเผ่าเลย?”
หลีเหยาเหยากลัดกลุ้มกับเรื่องเมื่อหลายวันก่อน หลายวันนี้นางไม่กล้าออกจากถ้ำเลย
ก็เพราะตัวผู้เผ่าวานรคนนั้นไม่โผล่มาอีกเลยน่ะสิ
ไม่รู้ว่าตายตอนออกไปล่าสัตว์ข้างนอก หรือถูกสามีสัตว์ของหยุนเนี่ยนจับตัวไปแล้วกันแน่
สัตว์ยักษ์หกเส้นลายนั่นไม่ใช่คนที่ใครจะไปยั่วโมโหได้ ทั้งยังอารมณ์ร้าย หากเผลอฆ่านางขึ้นมาจะทำอย่างไร?
นางทำเรื่องชั่วไว้มากมาย ย่อมไม่กล้าออกไปข้างนอกอยู่แล้ว
หลีเหยาเหยาที่อยู่ในถ้ำก็ได้กลิ่นหอมประหลาดนั้นเช่นกัน
น้ำลายของนางไหลไม่หยุด ชาตินี้ไม่เคยอยากกินอะไรขนาดนี้มาก่อน
หลีเหยาเหยาถูกกลิ่นหอมนั้นยั่วยวน จึงเดินออกไปข้างนอกโดยไม่รู้ตัว
“กลิ่นเนื้อย่างหอมเหลือเกิน นี่เป็นกลิ่นจากนอกเผ่าหรือ? ดูท่าเจ้าของกลิ่นจะไม่ใช่คนในเผ่าสินะ?”