ฉื่อเลี่ยนยื่นมือข้ามตัวเขาไปโดยตรง
เขาคว้าหญ้าทะเลกองใหญ่ตรงปากถ้ำ ตั้งใจจะกระชากมันออก เพื่อเผยให้เห็นเผ่าทะเลน่าสงสัยที่ซ่อนอยู่ด้านในทั้งหมด
ในชั่วขณะนั้น เส้นประสาทของอู๋หมิงตึงเครียดถึงขีดสุด เขาพุ่งมือออกไปดุจสายฟ้า ฟาดมือที่ฉื่อเลี่ยนยื่นเข้ามาจนปัดกระเด็น
“อ๊าก!”
ฉื่อเลี่ยนเจ็บจนใบหน้าแทบบิดเบี้ยว รีบชักมือกลับทันที
การฟาดเมื่อครู่แทบทำให้แขนเขาหัก!
เขาอ้าปากด่าทอด้วยความโกรธ “เจ้ามันเงือกอัปมงคล มีหางดำสกปรกมันเยิ้ม ยังกล้าลงมือกับข้าอีกหรือ?”
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าหญิงสาวของฝ่าบาทหายตัวไป! ตอนนี้ทั้งเผ่านางเงือกกำลังตรวจค้นกันอยู่ นี่ก็แค่การตรวจสอบตามปกติเท่านั้น!”
“หากไม่ให้ความร่วมมือ ก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!”
ครีบหูสีหมึกเรียวยาวของอู๋หมิงขยับไหวอย่างเห็นได้ชัดในมวลน้ำ เขาได้ยินถ้อยคำสำคัญอย่างเฉียบไว: หญิงสาวของฝ่าบาทหายตัวไป
แววตาของเขาวูบไหวขึ้นทันใด อารมณ์สายหนึ่งปรากฏเพียงชั่วพริบตาก่อนเลือนหาย
หยวนจั๋วกวาดตามองลายสัตว์ตรงหน้าท้องของอู๋หมิง แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา
หยวนจั๋วตบฉื่อเลี่ยนที่กำลังเดือดดาลอีกครั้ง
เขาเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เขาเป็นมนุษย์สัตว์เก้าลาย”
ฉื่อเลี่ยนไม่อยากเชื่อ รูม่านตาหดเล็กลงทันที สายตาจับจ้องลายสัตว์สีดำทั้งเก้าเส้นที่มองเห็นชัดบนตัวอู๋หมิง
“ไม่จริง! เขาไม่ใช่เงือกต้องคำสาปหรือ? จะมีเก้าลายได้อย่างไร? มีเพียงผู้ที่มีสายเลือดราชวงศ์เข้มข้นยิ่งยวดเท่านั้นจึงทำได้!”
หยวนจั๋วนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา
เงือกหางดำอัปมงคลผู้นี้ ดูเหมือนจะเป็นพี่น้องร่วมครรภ์กับฝ่าบาทมาตั้งแต่แรก
เงือกจำนวนมากคิดว่าฝ่าบาทมีพี่น้องเพียงท่านเฉาฮ่วน ผู้ถูกเนรเทศไปแล้ว
แต่ไม่มีใครรู้ว่ายังมีอีกคนที่ถูกเนรเทศไปก่อนหน้านั้น และไม่มีผู้ใดใส่ใจเลยด้วยซ้ำ
เมื่อราชันสัตว์เผ่านางเงือกถือกำเนิดขึ้น การช่วงชิงโชคชะตาของลูกเงือกที่เกิดร่วมครรภ์จนหมดสิ้น ก็ดูจะอธิบายได้อยู่
เขาอ้าปากราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง
ดวงตาสีเขียวมรกตเปี่ยมชีวิตชีวาและสง่างามของเขาวูบไหว ท้ายที่สุดก็กลืนคำพูดนั้นลงคอ
ช่างเถิด ไม่จำเป็นต้องพูด ต่อให้พูดไปก็ไร้ประโยชน์