เถี่ยจู้หอมแก้มแม่ม่ายติงในอ้อมแขน แล้วลุกจากเตียงเตาอิ่งมาแต่งตัว
แม่ม่ายติงรับคำอย่างหนักแน่น แล้วลุกตามลงมา คอยติดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เขาอย่างประณีต ใบหน้าเปี่ยมสุขและพึงพอใจ
“ผมไปก่อนนะ”
เถี่ยจู้กอดเธอไว้ในอ้อมแขนครู่หนึ่ง บีบก้นแม่ม่ายติงเต็มแรง ก่อนจะกระโดดออกทางหน้าต่างไป
พี่สะใภ้ไปในเมืองกับพี่ชายตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ส่วนพ่อก็ขี่จักรยานเป็น จึงให้พ่อพาแม่ไปก่อน
ส่วนเด็ก ๆ ยังต้องไปโรงเรียน ไปด้วยไม่ได้ รถสามล้อพอดีจะรับลุงใหญ่กับพี่สาวคนโตไปได้
ก่อนออกไป เขาเอาเนื้อเสือดาวทองมาให้เฮย์หูกินจนอิ่ม
จากนั้นก็ให้มันเฝ้าบ้าน พร้อมกำชับเด็ก ๆ ว่าตอนเย็นให้เอาอาหารมาให้มันอีกมื้อ
พอเจ็ดโมงครึ่ง เขาก็มาถึงลานสี่แห่งในเมือง วางตะพาบกับหนูไผ่ที่ยังมีชีวิตลง แล้วขี่รถสามล้อออกจากบ้าน
เมื่อไปถึงที่ลับตาคน เขาก็เอาแพะเขียวหนักกว่าเจ็ดสิบชั่งกับหมูป่าตัวเล็ก ๆ และของอื่น ๆ ออกจากเนื้อที่ในน้ำเต้าพลังวิเศษ แล้ววางทั้งหมดลงบนรถสามล้อ!
“เถี่ยจู้ ของพวกนี้คุณไปเอามาจากไหนตั้งเยอะแยะ?”
พอกลับถึงลานสี่แห่ง คนทั้งครอบครัวเห็นของป่าบนรถสามล้อก็พากันตกตะลึง อ้าปากค้างกันเป็นแถว
“พวกนี้เป็นของที่ผมล่าได้ช่วงสองสามวันนี้ เก็บไว้ในห้องเย็นของโรงอาหารที่โรงงานน่ะ”
เถี่ยจู้โกหกออกไปอย่างไม่สะทกสะท้าน
“แต่ลองคิดดูสิ งานเลี้ยงจะขาดปลาได้ยังไง ถึงไม่มีเนื้อ อย่างน้อยก็ต้องมีปลา!”
เมื่อเห็นของเต็มคันรถสามล้อ ผู้เฒ่าก็ขมวดคิ้ว