ความโกรธของหมีดำพุ่งถึงขีดสุดแล้ว
ต่อจากนี้ ขอแค่เชือกสะดุดให้มันล้ม ปืนไฟฟ้าก็จะยิงนัดเดียวเปิดกะโหลกมันได้!
เถี่ยจู้รีบคว้าปืนไฟฟ้าที่วางเตรียมไว้หลังต้นไม้มา
ถึงจะเป็นปืนไฟฟ้า ความแม่นยำอาจไม่ดีนัก แต่เรื่องอำนาจทำลายนั้นไม่ต้องพูดถึง
เมื่อเห็นมันค่อย ๆ เข้าใกล้เชือก หัวใจของเถี่ยจู้ก็แทบขึ้นมาเต้นอยู่ตรงคอ
สี่เมตร...สามเมตร...หนึ่งเมตร!
โครม!
เสียงดังขึ้นครั้งหนึ่ง!
หมีดำหนักกว่าสี่ร้อยจินถูกเชือกสะดุดล้มลงไปทันที
แรงกระแทกมหาศาลทำให้ต้นไม้ใหญ่สองต้นที่ผูกเชือกไว้สั่นไหว!
เถี่ยจู้กำปืนไฟฟ้าไว้แน่น ก้าวสามก้าวรวบเป็นสอง ก้าวพรวดไปถึงตรงหน้าหมีดำ แล้วจ่อปากกระบอกปืนสีดำสนิทเข้าที่กะโหลกของมัน!
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้น กะโหลกของหมีดำถูกยิงเป็นรูเลือดขนาดเท่านิ้วโป้ง
ร่างมหึมากระตุกอยู่สองสามครั้ง ก่อนจะแน่นิ่งไปอย่างสิ้นเชิง
สัตว์ตัวนี้ตายไปก็นับว่าน่าเวทนาอยู่เหมือนกัน
ชาตินี้มันไม่เคยไปหาเรื่องเถี่ยจู้เลยสักนิด แต่กลับต้องมาตายอย่างงุนงงเพราะความแค้นจากชาติก่อน
เมื่อหมีดำแน่นิ่งไปแล้ว เถี่ยจู้จึงหันไปแกะสายจูงสุนัขของเฮย์หู
ส่วนที่แพงที่สุดของหมีดำคือน้ำดีหมี รองลงมาก็คือตีนหมี
หนังหมีผืนหนาก็ขายได้ราคาดี ส่วนเนื้อหมีนั้นราคาไม่ได้แพงกว่าเนื้อหมูป่าสักเท่าไร
หมีดำตัวที่เขาล่าคราวก่อนตอนลงจากเขามีขนาดค่อนข้างเล็ก ภายหลังทีมใหญ่ก็รับซื้อไปครึ่งหนึ่ง ส่วนเนื้อที่เหลือแม้จะขนกลับบ้าน แต่เถี่ยจู้ก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งมากนัก
อย่างน้อยตอนที่เอาไปขายในเมือง ตีนหมีและน้ำดีหมีก็หายไปแล้ว
เถี่ยจู้คร้านจะคิดให้มาก ใช้มีดปลายแหลมกรีดคอหมีเป็นแผลหนึ่งแนวเพื่อปล่อยเลือด จากนั้นจึงเริ่มลงมือเอาน้ำดีออกมา