[ยินดีต้อนรับเข้าสู่ "อู๋อิ๋นอู๋จิน"]
[นี่คือโลกกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ที่ซึ่งเจ้าได้เห็นทั้งพราย ผู้วิเศษ คนแคระ ไททัน ที่หลงเหลือจากยุคเก่าแก่ รวมถึงเทคโนโลยีและพลังแสงโฟตอนที่หลงเหลือจากยุคเก่าแก่ยิ่งกว่า]
[ทุกสิ่งที่นี่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันคือต่างโลกที่มีอยู่จริง]
[แต่ไม่ว่าจะเป็นภาพเช่นไร ล้วนรอคอยให้เจ้าออกค้นหาและบุกเบิก]
[เจ้าได้รับ "บันทึกสาธารณะแห่งอู๋อิ๋นอู๋จิน"]
[เจ้าได้รับตารางความคืบหน้าของส่วนขยายแรก "ยุคเก่าแก่" แห่งอู๋อิ๋นอู๋จิน]
[ยุคเก่าแก่]
[ความคืบหน้าส่วนขยายโดยรวม: 80%]
[บทที่หนึ่ง: ตำนานเก่าแก่อันยาวนาน "การรุ่งเรืองของจักรวรรดิซาคัสต์": 100%]
[บทที่สอง: ตำนานเก่าแก่อันน่าสลด "การล่มสลายของจักรวรรดิซาคัสต์": 100%]
[บทที่สาม: เสียงคำรามจากยุคเก่าแก่ "ดาบศักดิ์สิทธิ์ของราชาวีรบุรุษไคเรนนา": 100%]
[บทที่สี่: เสียงคำรามนิรันดร์ของเทพจักรกลโบราณ "ปืนใหญ่จมนิวตริโน": 100%]
[บทที่ห้า: การปะทะกันของเวทมนตร์และจักรกล "บทเพลงโศกแห่งการดับสูญเคียงคู่": 100%]
[บทที่หก: การผงาดของคนรุ่นใหม่ "การเหยียดหยามจากผู้เล่น": 100%]
[บทที่เจ็ด: ความรุ่งโรจน์ของจักรวรรดิใหม่ "รัศมีแห่งจักรวรรดิซาคัส": 100%]
[บทที่แปด: ยุคแห่งความสงบสุข "ปีทองคำรุ่งเรือง": 100%]
[???]
[???]
[เจ้าถือกำเนิดที่เมืองเล็กชายแดน—ตำบลนกน้อย แห่งจักรวรรดิซาคัสต์]
เมื่อข้อมูลทั้งหมดรวมตัวเสร็จสิ้น แสงขาวที่ห่อหุ้มโจวเหิงก็จางหายไป เขาพบว่าตนเองยืนอยู่บนจัตุรัสที่แน่นขนัดไปด้วยผู้คน
"นี่คือโลกของผู้เล่นหลังเปิดเซิร์ฟเวอร์ 10,000 ปีสินะ? สมจริงมาก!"
"แกก็ถามไร้สาระแล้ว นอกจากโอกาสคืนชีพสามครั้งแรก ตายก็คือตายจริง ๆ แกรู้สึกว่ามันสมจริงไหมล่ะ"
"ให้ตายเถอะ ใครจับก้นข้า ออกมา ข้าจะจัดการให้ตายคามือ!"
"นี่คือความเร็วเริ่มต้น 1.2 m/s อย่างนั้นเหรอ? สมแล้ว... ตลกจริง ๆ..."
"ตำบลนกน้อยเป็นที่ไหนกัน? ในตำราไม่ได้บอกไว้เลยนี่!"
"หลีกไป ๆ ใครขวางทางข้าทำเควสต์ ข้าจะล้างโอกาสคืนชีพสามครั้งของมันโดยตรง"
……
ในขณะนั้น บุรุษกำยำผู้หนึ่งเดินขึ้นไปบนแท่นสูง มองบรรดาผู้เล่นที่เพิ่งลงทะเบียนเข้า "ตำบลนกน้อย" ทั่วบริเวณ ขณะเดียวกันก็พูดขึ้นว่า: "สวัสดีทุกคน ข้าเป็นสมาชิกของกิลด์หมีดำ เช่นเดียวกับทุกคนเป็นผู้เล่น"
"เควสต์ในตำบลนกน้อยมีมากมาย แต่ยังห่างชั้นกับราคาที่กิลด์หมีดำของเราเสนอให้อย่างงามล้นเหลือ
กิลด์หมีดำของเราต้องการสาหร่ายดำปริมาณมหาศาล หากทุกท่านยินดีช่วยเรากิลด์หมีดำเก็บสาหร่ายดำ ทุก 100 ต้นสามารถมาแลกรับ 500 ทองแดง และเซ็ตมือใหม่อุปกรณ์พื้นฐานหนึ่งเซ็ต
ดังนั้นทุกคนเก็บได้มากเท่าไรก็เก็บไปเถิด ผู้ที่เก็บได้มากพอจะมีโอกาสเข้าร่วมกิลด์หมีดำของเราด้วย"
"สวรรค์ ได้ยินว่ารางวัลเควสต์เริ่มต้นมีแค่ 50 ทองแดงกับดาบยาวมือใหม่เล่มหนึ่งไม่ใช่เหรอ? รางวัลนี้ดีกว่าจริง ๆ"
"ข้าจำได้ว่ากิลด์หมีดำก็เป็นกิลด์ที่ทรงพลังมาก ข้าต้องเข้าร่วมกิลด์นี้แน่นอน นี่คือโอกาสของข้า..."
……
เมื่อมองดูผู้คนที่เคลื่อนไหว โจวเหิงเองก็หวั่นไหวอยู่บ้าง เพราะเงินทุนมากกว่าของรางวัลเควสต์เริ่มต้นถึงสิบเท่า
แต่ขณะที่โจวเหิงกำลังเดินตามกระแสผู้คนไปรับเควสต์ จู่ ๆ ตัวอักษรที่เขามองเห็นแต่เพียงผู้เดียวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า นั่นคือเอฟเฟกต์ของพรสวรรค์หนึ่งเดียว "ใบ้ชะตาฟ้าลิขิต"
[เจ้าเพิ่งมาถึง ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับหลายสิ่งในโลกอู๋อิ๋นอู๋จิน แม้เจ้ามีความรู้ทางทฤษฎีที่ดีอยู่บ้าง]
[ชะตาฟ้าลิขิตให้คำใบ้แก่เจ้า]
[ใบ้ชะตาฟ้าลิขิตหนึ่ง: ไปตามผู้คนจำนวนมากที่จุดปล่อยเควสต์ "ที่ตั้งกิลด์หมีดำ" เพื่อรับเควสต์ "เก็บสาหร่ายดำ"
ไม่มีใครบอกเจ้าว่า ระบบเควสต์ในตำบลนกน้อยถูกกิลด์หมีดำซื้อไปแล้ว การเก็บสาหร่ายดำเกินหนึ่งร้อยครั้งจะกระตุ้นเอฟเฟกต์พิเศษ "การกัดกร่อนของน้ำดำ" ผู้ที่มีพลังชีวิตต่ำกว่า 100 จะล้มตายทันที
แต่ที่น่าสนใจคือ เอฟเฟกต์นี้จะถูกสะสมสามครั้งแล้วจึงระเบิด ดูเหมือนถูกจัดไว้เพื่อ "โอกาสคืนชีพสามครั้ง" โดยเฉพาะ... เจ้าไม่ได้หวงชีวิต จงเมินคำใบ้ของใบ้ชะตาฟ้าลิขิต ตามผู้คนส่วนใหญ่ไปรับเควสต์]
[ใบ้ชะตาฟ้าลิขิตสอง: นี่คือโลก "ผู้เล่น" ที่ใกล้เคียงความจริง ทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา พรหมลิขิตต่างกันให้เสียงสะท้อนต่างกัน
ศัตรูบุก ข้าถอย จงไปที่ฟาร์มเลี้ยงสัตว์ตำบลนกน้อย ที่นั่นมีเจ้าของฟาร์มคนใหม่ที่เพิ่งมาถึง นางเหมือนกำลังวางแผนอะไรสักอย่าง ไปช่วยเจ้าของฟาร์มถอนหญ้า อาจได้รับสิ่งตอบแทนที่คาดไม่ถึง]
หลังจากอ่าน "ใบ้ชะตาฟ้าลิขิต" จนครบไม่มีผิดพลาด สีหน้าของโจวเหิงก็เย็นชาลงอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นเขาหายใจเข้าลึก หันหลังเดินตรงไปยังฟาร์มเลี้ยงสัตว์ตำบลนกน้อยโดยไม่เหลียวหลังกลับ
หากกล่าวว่าตอนแรกโจวเหิงยังมีความคิดเพ้อฝันกับระดับความยาก "สิ้นหวัง" อยู่บ้าง ตอนนี้ความคิดนั้นก็หมดไปแล้ว
ก็รู้ดีว่า ขณะนี้เขาเพิ่งใช้เท้าสัมผัสกลิ่นอายของ "อู๋อิ๋นอู๋จิน" แม้แต่เวลาจะหยั่งความยิ่งใหญ่ของโลก "อู๋อิ๋นอู๋จิน" ก็ยังไม่มี ศัตรูกลับยื่นมือมาถึงผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งลงทะเบียนเข้าเกมเสียแล้ว
แต่ทว่า โจวเหิงก็ไม่ได้ตื่นตระหนก หลังจากผ่านความตกใจและสยดสยองไปชั่วขณะ เขาจึงรวบรวมสมาธิกลับมาอย่างรวดเร็ว ก้าวยาว ๆ จากไป
ในฐานะผู้ข้ามภพ ทั้งยังมีพรสวรรค์ระดับหนึ่งเดียว "ใบ้ชะตาฟ้าลิขิต" เขารู้สึกว่า การต่อสู้ดิ้นรนของตนกับโลก "อู๋อิ๋นอู๋จิน" อันสิ้นหวังเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น "กิลด์หมีดำ" ก็เป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อยเล็ก ๆ ในช่วงเริ่มเกมเท่านั้น...
ห่างไกลจากฝูงชนที่แออัด โจวเหิงหรี่ตาลง หลังจากนั้นก็หายวับไปในฉากที่วุ่นวายนี้...
ไม่นานนัก โจวเหิงก็สืบข่าวจาก NPC ถึงฟาร์มและเจ้าของฟาร์มที่มาใหม่
เมื่อถึงจุดหมาย นี่คือฟาร์มที่ไม่ใหญ่นัก มองจากไกล ๆ จะเห็นสัตว์เลี้ยงภายใน เช่น หมู แพะ วัว เป็นต้น
บนทุ่งหญ้าของฟาร์ม หญิงชราผู้หนึ่งกำลังเก็บเกี่ยวหญ้าอยู่ในทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ด้วยร่างหลังค่อม
"สวัสดีท่านยาย ข้าคือผู้เล่นใหม่ที่มาจากต่างโลก ท่านเรียกข้าว่าโจวเหิงก็ได้ ท่านดูเหนื่อยล้ามาก มีอะไรให้ข้าช่วยได้บ้างหรือไม่?" โจวเหิงเอ่ยถามอย่างสุภาพ
ใน "อู๋อิ๋นอู๋จิน" การใช้ ID หรือชื่อจริงไม่มีความแตกต่างมากนัก เพราะภายใต้กลไกของ "อู๋อิ๋นอู๋จิน" ทั่วทั้งดาวฟ้าเลิกมีการเข่นฆ่ามานานแล้ว ไม่ว่าการจองจำผู้อื่นหรือการตัดนิ้วมือใครสักนิ้วเจ้าก็ไม่อาจทำได้
ดังนั้นจะใช้ ID หรือชื่อจริงล้วนขึ้นอยู่กับความต้องการของตน
หญิงชรายืดหลังตรงด้วยการทุบหลังเก่าแก่ของนาง มองไปยังโจวเหิง ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วว่า: "พ่อหนุ่ม เจ้าเพิ่งมาใหม่ไม่ไปรับเควสต์ของกิลด์หมีดำโน่น วิ่งมาหาข้ามาทำไม?"
โจวเหิงยิ้มตอบ "ท่านยายครับ ที่นั่นคนมากเกินไป ข้าคิดว่าไปดูที่อื่น ๆ เดินไปเดินมาก็มาถึงนี่ เห็นท่านค่อนข้างเหนื่อย คิดว่าพอจะมีเควสต์อะไรให้ข้าช่วยทำได้บ้าง"
โจวเหิงทำตัวให้ดูซื่อสัตย์หน่อย อาจมีเรื่องน่าประหลาดใจก็ได้
หญิงชราสำรวจโจวเหิงตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าคิดอะไร สุดท้ายพยักหน้าว่า
"ได้ เจ้าก็อยู่ช่วยข้าเก็บเกี่ยวหญ้าทุ่งนี้เถอะ โชคของเจ้าดีไม่น้อยเลย ฮะ ๆ ๆ~"
กล่าวจบ หญิงชรายิ้มโยนเคียวในมือให้โจวเหิง เอามือสองข้างไพล่หลัง ร่างหลังค่อมเดินค่อย ๆ จากไป...
[เจ้าได้รับไอเท็มชั่วคราว "เคียวแสงศักดิ์สิทธิ์"]
เคียวแสงศักดิ์สิทธิ์
เลเวล: 10
คุณภาพ: รุ่งโรจน์ (ด้อย, ธรรมดา, ดี, เลิศ, หายาก, สุกสกาว, รุ่งโรจน์, ยืนยง,ตำนาน, โบราณ)
ขณะเก็บเกี่ยว มีโอกาส 2% ที่พลังโจมตีถาวร +1 มีโอกาส 10% ที่ขีดจำกัดพลังชีวิตหรือขีดจำกัดพลังเวทถาวร +1
รูม่านตาโจวเหิงหดลง มือที่ถือ "เคียวแสงศักดิ์สิทธิ์" กำแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่า เคียวที่ดูมีสนิมขึ้นนิด ๆ เล่มนี้ กลับเป็นคุณภาพรุ่งโรจน์ที่สูงกว่าคุณภาพสุกสกาวอีกขั้น
ไม่เพียงเท่านั้น การใช้มันเก็บเกี่ยว แต่ละครั้งมีโอกาส 2% และ 10% ที่จะได้รับค่าสถานะถาวร
และนี่เป็นเพียง "สิ่งตอบแทนที่คาดไม่ถึง" ที่ "ใบ้ชะตาฟ้าลิขิต" ว่าไว้? นี่คือพรสวรรค์ระดับหนึ่งเดียวอย่างนั้นหรือ? โจวเหิงสูดหายใจลึก ระงับความตื่นเต้นในใจ ขจัดความคิดฟุ้งซ่าน ก้มลงเริ่มเก็บเกี่ยวหญ้า
[เจ้าเก็บเกี่ยวหญ้าหนึ่งมัด]
[เจ้าเก็บเกี่ยวหญ้าหนึ่งมัด]
……
[กระตุ้นเอฟเฟกต์เคียวแสงศักดิ์สิทธิ์]
[พลังโจมตีถาวร +1]
สีหน้าโจวเหิงปรากฏรอยยินดี การเคลื่อนไหวของมือเร็วยิ่งขึ้น
มีอะไรจะมีความสุขไปกว่าการเพิ่มค่าสถานะถาวรตั้งแต่เริ่มเกม?
คำตอบคือไม่มี
โจวเหิงเริ่มงานตั้งแต่ลงทะเบียนเข้าเกม กระทั่งจันทร์ส่องฟ้า ช่วงสามทุ่มกว่า ๆ จึงเพิ่งเก็บเกี่ยวหญ้าในทุ่งหญ้าทั้งฟาร์มเสร็จ
ระหว่างนั้น โจวเหิงกระตุ้นพลังโจมตีเพิ่มขึ้นห้าครั้ง พลังชีวิตและพลังเวทเพิ่มขึ้นอย่างละยี่สิบครั้ง
นั่นคือ ได้รับพลังโจมตีถาวร 5 แต้ม พลังชีวิตถาวร 20 แต้มและพลังเวทถาวร 20 แต้ม เทียบเท่ากับกระตุ้นความน่าจะเป็น 1% และ 5%
ตามที่บันทึกในตำรา จากเลเวล 1 ถึงเลเวล 11 แต่ละเลเวลให้ค่าสถานะสุ่มเพียงหนึ่งแต้ม หนึ่งแต้มสถานะเท่ากับหนึ่งแต้มโจมตีหรือสิบแต้มพลังชีวิตพลังเวท แต่เขาผ่าน "เคียวแสงศักดิ์สิทธิ์" ได้รับค่าสถานะพื้นฐานรวม 5+2+2 เป็น 9 แต้ม เทียบเท่ากับค่าสถานะสุ่มที่ผู้เล่นได้รับจากเลเวล 1 ถึงเลเวล 10
"ท่านยายครับ เก็บเกี่ยวหญ้าเสร็จแล้ว หากไม่มีอะไรแล้ว ข้าขอคืนเคียว แล้วตัวข้าเองก็ควรไปพักผ่อนแล้ว" โจวเหิงมาที่กระท่อมไม้เรียบง่ายที่หญิงชราพักอาศัย ตั้งใจคืนเคียวแสงศักดิ์สิทธิ์ให้
หญิงชราก้มหน้าง่วนกับอะไรอยู่ ไม่ยอมเงยหน้าตอบ "พ่อหนุ่ม พรุ่งนี้ถ้าว่างก็ช่วยข้าเก็บเกี่ยวหญ้าต่อเถอะ~ ยังมีอีกสองแปลง"
โจวเหิงได้ยินก็ดีใจ รอยยิ้มที่มุมปากยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
ตามผลตอบแทนวันนี้ ที่ดินอีกสองแปลงหากเก็บเกี่ยวเสร็จ คาดว่าจะได้รับพลังโจมตีถาวร 10 แต้ม พลังชีวิตถาวร 40 แต้ม และพลังเวทถาวร 40 แต้ม
ไม่มีใครปฏิเสธรางวัลอันงดงามเช่นนี้เมื่อเพิ่งลงทะเบียนเข้าเกม โจวเหิงก็เช่นกัน...
"ได้ครับท่านยาย พรุ่งนี้ข้าค่อยมาใหม่"
"อืม ไปทำงานของเจ้าเถอะ"