"ดีมาก ดีมาก ตัดสินใจเฉียบขาดพอ! ไปเถิด นำมันไปมอบให้หนอนผีเสื้อน้ำลึก ข้ารอฟังข่าวดีจากเจ้า"
แววตาของหญิงชราฉายแววลุ่มลึกยิ่งกว่าเดิม
ความเฉียบขาดเป็นคุณสมบัติที่ดีมาก เพียงแต่ไม่รู้ว่าไอ้หนุ่มตรงหน้านี้ เป็นคนประเภทที่รู้ว่าทำไม่ได้แต่ก็จะทำ หรือเป็นคนที่รู้จักเอาตัวรอด สะสมกำลังรอคอยโอกาสกันแน่
ประเภทแรก นางไม่ต้องการ เพราะกองทัพกระบี่แห่งแสงของพวกนาง อยู่ภายใต้แรงกดดันสูงของ "จักรวรรดิซาคัส" อยู่แล้ว ถ้ามีคนประเภทรู้ว่าทำไม่ได้แต่จะทำอีก คงไม่รู้ว่าจะตายอย่างไร
สิ่งที่พวกนางต้องการ คือคนที่รู้จักเอาตัวรอด สะสมกำลัง และถูกโชคชะตาเลือกเฟ้นให้รอคอยโอกาส
หลังจากหญิงชราไปแล้ว โจวเหิงจึงถอดตราสัญลักษณ์บนผนังออกมา จากนั้นบนจอตาก็แสดงข้อมูลภารกิจที่เกี่ยวข้อง...
[คุณรับภารกิจ "หนอนผีเสื้อน้ำลึกในถ้ำน้ำลึก"]
[รายละเอียดภารกิจ: โปรดไปยังถ้ำน้ำลึกภายในเวลาที่กำหนด และส่งมอบตราสัญลักษณ์ "แสงกับกระบี่" ให้แก่หนอนผีเสื้อน้ำลึก]
[ระยะเวลาภารกิจ: ภายในเวลาที่กำหนด]
[รางวัลภารกิจ: ไม่ทราบ]
เมื่ออ่านรายละเอียดภารกิจจบ ดวงตาของโจวเหิงก็เปล่งประกาย ตามคำอธิบายของ "ใบ้ชะตาฟ้าลิขิต" สิ่งที่เขาต้องทำไม่ใช่การไปที่ "ถ้ำน้ำลึก" เพื่อเอาชีวิตเข้าเสี่ยง แต่คือการปล่อยตัวปล่อยใจไปวัน ๆ รอผ่านไปสามวันภารกิจก็สำเร็จเอง?
คิดพลาง โจวเหิงก็เดินออกจากกระท่อมไม้ของ NPC หญิงชรา ปิดแผงภารกิจพร้อมกับสำรวจตำบลนกน้อยต่อไป "ถ้ำน้ำลึก"? ใครอยากไปก็ไปเถิด...
เดินทอดน่องไปเรื่อย ๆ โจวเหิงก็มาถึงตึกเดี่ยวที่ค่อนข้างสูงตระหง่านหลังหนึ่ง
"ท่านพ่อ ท่านต้องบ้าไปแล้วแน่!"
ภายในตึกเดี่ยว มีเสียงผู้หญิงที่ไพเราะสดใสดังออกมา
"กิลด์หมีดำมันเป็นอะไรกันแน่ ใครที่เคยไปเมืองฮั่นซวงก็รู้แก่ใจ! ท่านกล้าดียังไงไปร่วมมือกับพวกนั้น!"
"พวกนั้นเพิ่งมาก็กว้านซื้อสาหร่ายดำ สิ่งนั้นมีประโยชน์อะไร ท่านผู้ใหญ่บ้านผู้ชราคนนี้ย่อมรู้ดีกว่าข้า!"
"ท่านจะลากตำบลนกน้อยทั้งตำบลลงเหวไปด้วยกันรึ?"
"ท่านพ่อ ท่านต้องการจะทำอะไรกันแน่?"
เมื่อเสียงผู้หญิงเงียบลง เสียงผู้ชายหนักแน่นก็ดังขึ้น
"เด็กผู้หญิงอย่างเจ้าจะไปรู้อะไร! การคลังของตำบลนกน้อยกำลังตึงตัว ถ้าเดือนนี้ยังเก็บ 'ภาษี' ได้ไม่มากพอ เบื้องบนกล่าวโทษลงมา ทั้งข้าทั้งเจ้าก็ต้องถูกเอาไปให้งูนกกิน อยากเห็นเนื้อตัวถูกจิกกินทีละชิ้นรึ?"
"อีกอย่าง ข้ามิได้สั่งห้ามเจ้ากลับตำบลนกน้อยหรือ?"
"บัดเดี๋ยวนี้ รีบกลับไปที่เมืองฮั่นซวงเดี๋ยวนี้ ที่นี่ไม่ต้องการเจ้า!"
เคร้ง! โครม!
เสียงข้าวของถูกทุบทำลาย
"ท่านพ่อ ท่านต้องเสียใจแน่! คบหากับกิลด์หมีดำ นั่นเท่ากับเดินหมากกับเสือ"
เสียงดุด่าที่เต็มไปด้วยความโกรธดังออกมาจากในตึกเดี่ยว วินาทีต่อมา เด็กสาวชาวตะวันตกที่มีกระเล็กน้อย สูงประมาณ 163 เซนติเมตร ก้าวออกมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ เธอเดินมาถึงตัวโจวเหิง ผลักโจวเหิงออกไปอย่างแรง แล้วก้าวเท้าจากไป
"สหายน้อย ขออภัยที่ทำให้ท่านเห็นเรื่องขายหน้า กิลด์หมีดำคือกิลด์ที่ผู้เล่นผู้สืบทอดอย่างพวกท่านก่อตั้งขึ้น ไม่เพียงแข็งแกร่ง แต่มองการณ์ไกลยิ่ง การร่วมมือกับพวกเขามิได้ทำลายผลประโยชน์ของตำบลนกน้อย ข้อนี้พวกท่านวางใจได้"
[ความเจ้าเล่ห์ของโชคชะตากำลังคืบคลานเข้าหาท่านในยามนี้ ท่านผู้ใหญ่บ้านตำบลนกน้อยที่ดูใจดีอ่อนโยน ท่านไม่อาจเชื่อเลยว่าเขารู้เรื่องการกลายเป็นปีศาจของหนอนผีเสื้อน้ำลึกมาก่อนแล้ว]
[โชคชะตามอบคำใบ้แก่ท่าน]
[ใบ้ชะตาฟ้าลิขิตหนึ่ง: เดินหมากกับเสือ ทดสอบสติปัญญาและความสามารถของตน อย่างไรก็มีสามชีวิตอยู่ในมือ ใน "อู๋อิ๋นอู๋จิน" อันกว้างใหญ่ไพศาลนี้ ผู้ใดเล่าจะเหมาะสมเท่าข้า
เข้าไปพูดคุยกับผู้ใหญ่บ้านผู้ชรา สรรเสริญกิลด์หมีดำ รับโอกาสเข้าร่วมกิลด์หมีดำ นี่เกี่ยวเนื่องกับวาสนาเล็กน้อยที่ดีของท่านในภายภาคหน้า]
[ใบ้ชะตาฟ้าลิขิตสอง: โต้แย้งผู้ใหญ่บ้านผู้ชราอย่างหนักแน่น ตะคอกใส่กิลด์หมีดำอะไรกัน แค่เท่านั้นเอง]
เมื่ออ่านคำใบ้บนจอตาจบ โจวเหิงก็กล่าวด้วยท่าทางเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง
"ผู้ใหญ่บ้าน ท่านพูดถูกต้องแล้ว กิลด์หมีดำคนดีมากครับ ข้าเดินทางมา มีแต่คนยกย่องกิลด์หมีดำ"
"ไม่รู้ว่าข้าจะมีโอกาสเข้าร่วมกิลด์หมีดำหรือไม่ เพื่อเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างความแข็งแกร่งให้กิลด์หมีดำ"
ผู้ใหญ่บ้านมองสำรวจโจวเหิงตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นอีกฝ่ายไม่เหมือนโกหก แววตาก็หรี่ลงเล็กน้อย กล่าวยิ้ม ๆ
"สหายน้อย ไม่ทราบว่าพรสวรรค์สุ่มของท่านเป็นเช่นไร สะดวกบอกได้ไหม? ข้าเป็นหุ้นส่วนกับกิลด์หมีดำ หากพรสวรรค์ของท่านไม่เลว ข้าอาจช่วยแนะนำให้"
แววตาส่วนลึกของโจวเหิงฉายรอยยิ้มวาบหนึ่ง ก่อนจะแสดงท่าทางซื่อบื้อและขมขื่นใจออกมาทันที
"ผู้ใหญ่บ้าน อย่าหัวเราะเยาะข้าเลยครับ พรสวรรค์ของข้าน่ะขยะสุด ๆ ก็คือเพิ่มพลังโจมตี 15 แต้ม เพิ่มชีวิตและมานา 60 แต้มอย่างถาวรแค่ครั้งเดียว ไม่มีผลพิเศษอื่นใดเลยครับ เฮ้อ... ก็พึ่งพาได้แค่ช่วงต้นเกมครับ"
ผู้ใหญ่บ้านแสดงสีหน้าเข้าใจทันที แววตามีทั้งความสงสารและดูถูกเล็กน้อย พรสวรรค์แบบนี้ ก็ใช่ที่มีประโยชน์แค่ช่วงแรกเริ่มที่ผู้สืบทอดถือกำเนิด พอพัฒนาไปสักหน่อย พรสวรรค์นี้ก็จะยิ่งไร้ค่าลงตามเวลาที่ผ่านไป
ก็คิดดูสิ คนอื่นเพิ่มเป็นเปอร์เซ็นต์ ส่วนท่านเพิ่มเป็นค่าคงที่ แล้วยังบวกมานิดเดียวเท่านี้ ใครเหนือกว่าใคร ลองคูณหารบวกลบดูก็รู้ทันที
แต่ว่าพลังโจมตีเพิ่ม 15 แต้มและพลังชีวิตมานาเพิ่ม 60 แต้ม กิลด์หมีดำคงต้องการไอ้งานหนักพวกนี้อยู่แน่ เพราะเรื่องแบบนี้สำหรับเขาแล้วก็แค่ทำไปอย่างนั้นเอง
คิดพลาง ผู้ใหญ่บ้านก็ยิ้มอย่างมีความหมายว่า "ไอ้หนุ่ม พรสวรรค์ของเจ้านี่ช่วงต้นเกมมีประโยชน์มาก หากเจ้าคิดอยากเข้าร่วมกิลด์หมีดำจริง ๆ ข้าจะแนะนำให้"
โจวเหิงอึ้งไปก่อน จากนั้นก็แสดงท่าทางดีใจสุด ๆ "จริงเหรอครับ? ขอบคุณท่านมากครับ ผู้ใหญ่บ้าน ข้านับถือท่านอย่างสุดซึ้ง ดั่งสายน้ำไม่รู้จบไหลริน~"
ผู้ใหญ่บ้านได้ยินก็หัวเราะลั่น ไอ้หนุ่มนี่ แม้พรสวรรค์จะไม่เอาไหน แต่ฝีมือเอาอกเอาใจนี่ไม่เลวเลยสักนิด กิลด์หมีดำคงต้องการ "ผู้มีความสามารถ" เช่นนี้แน่ คิดได้ดังนั้น ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่รอช้า เรียกองครักษ์มา พาโจวเหิงไปยังที่ตั้งสาขาย่อยของกิลด์หมีดำที่ประจำอยู่ตำบลนกน้อย
"เฮยสยงป้า นี่คือสมาชิกที่ท่านผู้ใหญ่บ้านส่งมาให้ท่าน พรสวรรค์ก็ดีไม่หยอกนะครับ เพิ่มพลังโจมตี 15 แต้ม เพิ่มชีวิตและมานา 60 แต้มอย่างถาวร"
องครักษ์พาโจวเหิงมาส่งถึงที่เฮยสยงป้า แล้วสรุปสถานการณ์ของโจวเหิงคร่าว ๆ ให้ฟัง
เมื่อเห็นว่าโจวเหิงเป็นผู้เล่นยุคใหม่ชัด ๆ คำพูดที่เฮยสยงป้าเกือบจะหลุดปากว่า "มาแต่ไหนก็กลับไปนั่น กิลด์หมีดำไม่เอาขยะ" ก็กลืนกลับลงคอ ลุกขึ้นมายืน เดินไปถึงตัวโจวเหิง ตบบ่าโจวเหิง "ไอ้หนุ่ม เรียกยังไงดี ไหน ๆ ก็เป็นคนที่ผู้ใหญ่บ้านมองเห็นแล้ว กิลด์หมีดำของเรายินดีอย่างยิ่งที่จะรับผู้มีความรู้ความสามารถอย่างเจ้า"
เผชิญหน้ากับเฮยสยงป้าที่กระตือรือร้น โจวเหิงทำท่าขัดเขินอาย ๆ ตอบว่า "รายงานท่านพี่ป้าสยง ข้าน้อยโจวเหิง คนประเทศเซี่ยครับ แหะ ๆ~"
ดวงตาของเฮยสยงป้าโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว เขาชอบที่สุดเวลาคนอื่นเรียกเขาว่าพี่ป้าสยง "ดี ดี ดี เสี่ยวเหิง จากนี้ไป เจ้าก็เป็นสมาชิกของกิลด์หมีดำของเราแล้ว"
[สาขากิลด์หมีดำประจำตำบลนกน้อย ส่งคำขอเข้าร่วมกิลด์แก่ท่าน จะตอบรับหรือไม่]
[ผู้ส่งคำขอ "เฮยสยงป้า"]
โจวเหิงไม่คิดอะไรเลย กดยืนยัน "ตอบรับ"
เฮยสยงป้าเห็นข้อความตอบรับคำเชิญบนแผงควบคุม ก็มองโจวเหิงแล้วยิ่งพอใจมากขึ้น
ไอ้งานหนักใช้ครั้งเดียวแบบนี้ ใครจะไม่ชอบเล่า อย่างแรกก็เร่งความคืบหน้าภารกิจของตน อย่างที่สองก็ให้เกียรติท่านผู้ใหญ่บ้านผู้ชรา จะว่าเป็นเรื่องดีทั้งสองทางก็ไม่ปาน
"เสี่ยวเหิงเอ๋ย ทางพี่ป้าสยงมีภารกิจหฤโหดอย่างหนึ่งจะมอบให้เจ้า เจ้าจะเอาหรือไม่?" เฮยสยงป้ามองโจวเหิงด้วยรอยยิ้มแล้วกล่าว
———