มาร์ตินเดินพลางวางแผนไปด้วย ช่วงนี้นอกจากจะเร่งให้ไซรัสกับคนอื่น ๆ ฟื้นตัวแล้ว เขายังต้องแวะไปดูที่โรงประมูลและตลาดค้าทาสในเมืองด้วย
สถานที่เหล่านั้นมีคนหลากหลายปะปนกัน ทว่าบ่อยครั้งก็ซ่อนบุคลากรที่ถูกมองข้ามเอาไว้
บางทีเขาอาจเจอชายชราหญิงชราที่มี “พรสวรรค์” อีกสักสองสามคน จะได้เสริมกำลังในมือให้แข็งแกร่งขึ้น
เพราะมีเพียงไซรัสทั้งสามคนยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอ เขตซิลเวอร์สไปค์ต้องการคนที่รับผิดชอบงานได้ด้วยตัวเองมากกว่านี้
ไม่รู้ตัวอีกที เขาก็มาหยุดอยู่หน้าอาคารข้างแล้ว มาร์ตินก้าวขึ้นบันไดตรงไปยังห้องของไซรัส
ขณะนั้น ไซรัสเพิ่งวางปากกาเวทมนตร์ในมือลง ลวดลายเส้นสุดท้ายบนกระดาษลงอาคมเปล่งแสงวูบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไป
ม้วนคาถาเพลิงระดับกลางสำเร็จลงแล้ว
เขาผ่อนลมหายใจยาว ปลายนิ้วยังหลงเหลืออาการชาซ่าเล็กน้อยจากการโคจรพลังเวท ขณะที่กำลังจะเก็บม้วนคาถา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
ฝีเท้าหนักแน่น ท่วงท่าผึ่งผายเปี่ยมเสน่ห์ จังหวะคุ้นเคยเสียจนไซรัสรู้ทันทีว่ามาร์ตินมาแล้ว เขารีบลุกขึ้นสาวเท้าไปเปิดประตู
“นายท่าน” เขาค้อมกายคำนับ แววตาเปี่ยมด้วยความยินดีและนอบน้อมหลังทำงานสำเร็จ
บารอนกับแคนดิกที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงเช่นกัน พอเห็นมาร์ตินเดินเข้ามาก็ลุกขึ้นต้อนรับ
แม้บารอนกับแคนดิกยังไม่ได้เริ่มฟื้นฟูพลัง แต่แววตากลับแจ่มใสกว่าทุกวัน ความห่อเหี่ยวลดน้อยลง และมีความคาดหวังอันสงบนิ่งเพิ่มขึ้นมาแทน