กลับมายังบุปผาเฮฮวงน้อย เด็กขี้ข้าที่เฝ้าบ้านเข้ามาช่วยจูงม้าไปที่คอกม้า ภายในบ้าน สาวใช้สองคนกำลังทำความสะอาดลานบ้าน เห็นซูหว่านและซูจิ่งกลับมาจึงทักทายอย่างสุภาพเรียบร้อย
ซูมู่ไม่อยู่บ้าน คาดว่าน่าจะอยู่ที่ห้องหยกงามหรือโรงงาน ดูเวลาแล้ว คงอีกสักครู่ก็จะกลับมา
ซูหว่านไม่คิดว่าพี่สามจะอยู่บ้าน ต้นชบาเฮฮวงในลานกำลังเบ่งบานครึ่งดอก กลิ่นหอมของชบาเฮฮวงอบอวลไปทั่วทั้งบ้าน
พี่สามนั่งเหม่ออยู่ใต้ต้นไม้ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ จนซูหว่านกับซูจิ่งเดินเข้ามาใกล้ เขาถึงได้รู้สึกตัว เงยหน้ามองพวกเขา:
"พวกเจ้ากลับมาแล้วหรือ?"
สองพี่น้องจากไปแปดเก้าวัน ซูเฉินเห็นพวกเขากลับมาถึงกับดีใจมาก
เมื่อสองสามวันก่อน เขาได้สมัครเป็นทหารแล้ว วันมะรืนนี้จะเป็นวันรวมพลสุดท้าย แต่เพราะน้องสาวกับพี่ชายยังไม่กลับมา เขาอยากประกาศเรื่องนี้ต่อหน้าพวกเขา
อยากจะบอกซูมู่ก่อน แต่พอเห็นซูมู่ยิ้มอย่างมีความสุข คอยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ เขากลับไม่รู้จะเอ่ยปากอย่างไร
เขาตัดสินใจด้วยตัวเอง สนามรบข้างหน้าเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน ครั้งนี้ไปอาจเป็นลาหนทางสุดท้าย แม้เขามั่นใจว่าจะปกป้องตัวเองได้ แต่นิสัยของซูมู่ หากรู้เข้า คงด่าเขาตาย ไม่ยอมให้ไปแน่ๆ บางทีอาจร้องไห้ครั้งใหญ่ แล้วทำร้ายร่างกายตัวเองอีก
ตอนนี้ซูหว่านกับพี่ชายกลับมาแล้ว เขาคิดจะให้พวกเขาช่วยเกลี้ยกล่อมซูมู่ พี่ชายเป็นคนห่วงใยบ้านเมือง เขาน่าจะเข้าใจความคิดที่อยากปกป้องบ้านเมืองของเขาได้?