ซูหว่านถูกพี่สามแบกกลับบ้าน ตอนแรกที่ดื่ม รู้สึกเพียงว่าเหล้าหวานหวาน คิดไม่ถึงว่าฤทธิ์จะแรงถึงเพียงนี้
นางตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น ในบ้านเหลือเพียงเจียงอวี้เพียงผู้เดียว กับทหารองครักษ์อีกสองสามนาย
ซูมู่ไปช่วยงานที่ห้องหยกงาม เมื่อคืนนางตกลงกับอาไว้แล้วว่าจะไปดูเรือนที่อยู่ข้างโรงงาน
ปวดหัวมาก นางไปเตรียมน้ำร้อนเพื่อล้างหน้าล้างตาเองที่โรงครัว แต่เมื่อเข้าไปกลับพบว่าเจียงอวี้ก็อยู่ในครัวด้วย เขากำลังก่อไฟอยู่หน้าเตา มีของบางอย่างกำลังต้มอยู่ในหม้อ ปุด ๆ พวยไอน้ำร้อนออกมา
"ตื่นแล้วหรือ ข้าต้มน้ำแก้วให้เจ้า คืนนี้เจ้าเมา บัดนี้คงรู้สึกปวดหัวมากสินะ"
เจียงอวี้หยิบถ้วยสะอาดและทัพพีมาตักน้ำแก้วอุ่น ๆ ให้กับนาง
ซูหว่านรู้สึกอบอุ่นใจ มุมปากหยุดยิ้มไม่ได้ นี่มันช่างทำให้จิตใจสั่นไหวจริง ๆ ที่เจียงอวี้ยอมลงมือทำน้ำแก้วให้เอง
"วางไว้ให้เย็นก่อนเถิด ข้าไปล้างหน้าก่อน"
ซูหว่านตักน้ำไปล้างหน้าก่อน เจียงอวี้เห็นว่านางยังต้องลงมือทำเรื่องพวกนี้เอง ก็ดูไม่เหมือนเจ้าของร้านจริง ๆ เลย
"เจ้าไม่คิดจะซื้อสาวใช้สักสองคนไว้ปรนนิบัติหรือ บัดนี้เจ้าก็เป็นถึงเจ้าสำนักใหญ่แห่งห้องหยกงาม หากต้องทำเรื่องพวกนี้เองทั้งหมด ต่อไปเมื่อเจ้าออกไปเจรจาการค้า ก็ต้องมีคนติดตามไปด้วยสองคนจึงจะดูเหมาะสม"
ที่เจียงอวี้พูดก็ถูก ในบ้านตอนนี้ทุกคนต่างยุ่งกันหมด ส่วนการทำอาหารก็ต้องให้ซูมู่กลับมาจากโรงงานแล้วจึงมาทำกับข้าวให้ทุกคนในบ้านกิน