เรื่องที่ต้องใส่ใจตอนนี้ก็คือ จะพาซาฉีหม่าไปขายที่ไหนดี
ต้องหาตลาดเฉพาะทางให้ได้ ซูหว่านสอบถามจากผู้ดูแลร้านมาแล้ว ถนนในจวนเจ้าเมืองมีหน่วยลาดตระเวนประจำ ต้องไปที่ถนนของกินสำหรับตั้งแผงขายเท่านั้น
ถนนหลวงห้ามค้าขาย มิฉะนั้นจะถูกหน่วยลาดตระเวนขับไล่ และเมื่อไปแล้วยังต้องเสียค่าแผงด้วย
เมื่อทราบดังนั้น ผู้ดูแลร้านถามนางว่าจะไปขายสิ่งใดหรือ ซูหว่านจึงบอกเรื่องที่จะขายซาฉีหม่าให้เขาฟัง
ไม่เคยได้ยินว่ามีขนมเช่นนี้มาก่อน ผู้ดูแลร้านเกิดสนใจขึ้นมาชั่วขณะ จึงถามว่าจะขอดูได้หรือไม่
โรงสุราใหญ่เช่นนี้ ย่อมมีความต้องการขนมเป็นแน่ ซูหว่านจะปล่อยโอกาสค้าขายนี้ไปได้อย่างไร รีบพาเขาไปดูที่เรือนหลังทันที และให้เขาชิมฟรีเสียด้วย
ผู้ดูแลลั่วพอได้ชิม ก็รู้สึกประหลาดใจยิ่งนัก ตกลงกับซูหว่านทันควัน สั่งทำหนึ่งร้อยชุด
มีเงินก็ต้องคว้า อย่าไปคิดว่าเพราะเหตุใด ซูหว่านบอกราคาชุดละสิบแปดอีแปะ ผู้ดูแลร้านก็ควักจ่ายอย่างคล่องมือ
คืนนี้ขอพักผ่อนให้เต็มที่ก่อน รุ่งเช้าตรู่จะไปแย่งแผงที่ถนนของกิน
ยามค่ำ ยังมีคนต้มน้ำร้อนมาให้อาบ และในโถงใหญ่ยังมีการแสดงร้องรำให้ชม
คนตระกูลซูรู้สึกแปลกตาไม่ว่าสิ่งใด ดูอยู่บนชั้นบนด้วยความเพลิดเพลิน ไม่ว่าจะเป็นการพ่นไฟ ระบำนางฟ้า จันทร์เต็มฟ้าทอแสง ณ หอทิศประจิม พอถึงยามราตรีก็ครึกครื้นเป็นพิเศษ
กินอิ่ม เล่นสนุก หลับก็สบาย ตื่นมาอีกทีก็สว่าง
ซูหว่านตื่นแต่เช้าตรู่ ผู้ที่ไปด้วยมีซูอวินกับซูเฉิน