การแบ่งห้องในครานี้สรุปได้ว่า ซูฟู่กับซูมู่พักหนึ่งห้อง ซูหว่าน เจียงอวี้ และซูจิ่ง ต่างอยู่เดี่ยว
ส่วนอีกสองห้องนั้น เป็นของพี่รองกับพี่สามห้องหนึ่ง พี่สี่กับพี่ห้าห้องหนึ่ง
เมื่อเปิดประตูเข้าไป เค้าโครงภายในห้องชั้นดีก็ทำให้ทุกคนตกตะลึง บนโต๊ะวางขนมกับน้ำชาไว้เรียบร้อย บนเตียงมีผ้าห่มแพรนวมหนานุ่ม ทั้งยังจุดเตาไฟไว้ก่อนแล้ว อบอุ่นทั่วห้อง
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้พักในห้องกว้างขวางและดีเลิศเพียงนี้
อย่าว่าแต่พักคนเดียวต่อห้องเลย แค่สองคนต่อห้องก็ยังไม่เคยนึกฝัน
ด้วยเหตุนี้เอง จึงยิ่งทำให้น้องชายทั้งหลายของตระกูลซูมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้สูงส่งเหนือคนอื่นยิ่งขึ้น
ภายภาคหน้าพวกเขาจักต้องได้พักในห้องเช่นนี้ และพักเช่นนี้ไปชั่วชีวิต
“ชั้นล่างจัดเตรียมอาหารชั้นดีไว้ให้ทุกท่านแล้ว พร้อมรับประทานได้ทุกเมื่อ”
เจียงอวี้จัดการทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว รถม้าถูกนำไปเลี้ยงไว้ด้านหลัง บรรดาข้าวของก็จัดเก็บเข้าที่เข้าทาง
ในห้องอาหารชั้นล่าง มีโต๊ะหนึ่งจัดเลี้ยงแบบสำรับสมบูรณ์ เต็มไปด้วยอาหารที่ทุกคนไม่เคยลิ้มรส มีครบทุกอย่าง
ซูอวินตาค้าง ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นจานชามหรือสีสันของอาหารล้วนงดงามเป็นอย่างยิ่ง
เมื่อนั่งลงแล้ว ทุกคนเริ่มกินข้าว แต่เพราะคุ้นเคยกับฝีมือผัดปรุงด้วยน้ำซีอิ๊วของซูอวินแล้ว ครั้นมากินสิ่งเหล่านี้กลับไม่ค่อยชิน รสออกจะจืดไปสักหน่อย
ทว่าซูอวินกลับกินด้วยความเอร็ดอร่อย แทบจะชิมไปเสียทุกอย่าง แล้วพินิจรายละเอียดอย่างประณีต ขบคิดหาวิธีปรุง
“สมแล้วที่เป็นฝีมือมาจากภัตตาคารใหญ่ ช่างวิเศษนัก”