เฉพาะช่วงเทศกาลเท่านั้น ซูฟู่จึงจะซื้อไก่กลับมาสักตัวหนึ่ง คนทั้งบ้านใหญ่โตได้กินไก่ตัวเดียว ก็เป็นอันหมดในมื้อเดียวเท่านั้น
พวกพี่ชายยกน่องไก่ให้นางกินทั้งสองชิ้น ซูหว่านกินไม่หมดสองชิ้น น่องไก่เนื้อเยอะเกินไป กินมากก็เลี่ยน ชวนอึดอัด จึงแบ่งให้ซูเฉินไปชิ้นหนึ่ง
ที่ไม่ให้ซูอวินกับซูอี้เพราะเกรงว่าสองคนนี้จะแย่งกันอีก ส่วนจะให้เจียงอวี้ก็ยิ่งไม่เหมาะ รู้สึกเหมือนนางกำลังคิดไม่ซื่ออย่างไรชอบกล ตั้งใจประจบประแจงเกินไป ทำเอานางรู้สึกผิดชอบกล
วิธีที่ดีที่สุดคือให้ซูเฉินกิน วันนี้เขาเป็นคนแบกหาม ตรากตรำทำงาน ให้น่องไก่เขากินก็นับว่าสมควรแก่เหตุ
มีเพียงเท่านี้ พี่สี่ถึงจะไม่โวยวายอีกว่านางลำเอียง
เจียงอวี้ถูกบังคับให้ดื่มน้ำซุปไก่มันเยิ้มไปสองชาม อ้างว่าจะได้บำรุงร่างกาย
เขาทนดื่มของมันเลี่ยนนั่นจนหมด ให้เกียรติซูหว่านอย่างยิ่ง ผลสุดท้ายกลางคืนกลับเลี่ยนจนนอนไม่หลับ
เช้าตรู่วันต่อมา ซูหว่านตื่นขึ้นมาก็เริ่มศึกษาและลองทำสบู่สระผม นำสมุนไพรอย่างมะคำดีควายและผลนวลดินเป็นต้นมาต้มก่อน ตำจนเป็นน้ำยาเหนียวข้นแล้วกรองหลายครั้งพักไว้ หลังจากนั้นก็บดเครื่องหอมหลายชนิดให้เป็นผง เติมน้ำนมแพะลงไปเล็กน้อยทดลองกลิ่นดู รู้สึกกลิ่นแปลก ๆ จึงเอาน้ำนมแพะออกไปอีก เหลือไว้แต่ผงเครื่องหอม
แล้วนำน้ำมันสวีทอัลมอนด์ไปตั้งไฟให้ร้อน ทยอยใส่วัตถุดิบเหล่านี้กับน้ำด่างลงไปคนให้เข้ากัน
สีที่ได้ออกมาเป็นสีน้ำตาลปนเทา ดูไม่ค่อยสวย จึงใส่ผงเกสรแห้งลงไปอีกหน่อยเพื่อปรับสี สุดท้ายกลายเป็นสีน้ำตาลออกแดง ตอนแรกทำออกมาเพียง 35 ก้อน ลองดูก่อนว่าใช้ดีหรือไม่