ซูหว่านแน่ใจว่า เรื่องของเจียงเซิงกับเหอเจียวซิ่งครานี้ มิได้เรียบง่ายเช่นนั้น และไม่รู้ว่าผู้ใดมีจิตเมตตาช่วยเหลือพวกเขาไว้
มิช้ามินาน เรื่องที่ตระกูลเจียงและตระกูลเหอจะผูกสัมพันธ์ด้วยการวิวาห์ก็แพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้าน ผู้คนต่างประหลาดใจที่เรื่องราวพลิกผันรวดเร็วเพียงนี้ ทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเป็นเรื่องอลหม่านมิรู้จบ
แต่เมื่อเรื่องได้ถูกกำหนดลงแล้ว ผู้อื่นก็มิอาจก้าวก่ายกล่าววาจาใด ถึงคราวนั้น แต่ละครัวเรือนในหมู่บ้านจะส่งคนไปช่วยงานมงคลคนละสองก็พอ
เนื่องจากค่ำนี้ต้องเลี้ยงสุราแขกเหรื่อ ซูฟู่จึงออกไปซื้อเนื้อและสุราแต่เช้าตรู่ ที่บ้านยังมีปลาหนึ่งตัวกับไก่อีกหนึ่งตัว ซื้อเต้าหู้เพิ่มอีกนิดก็พอแล้ว
หลายวันมานี้ ซูหว่านกับซูอวินพวกเขาล้วนพักผ่อนอยู่ที่บ้าน ตลาดนัดครั้งใหญ่ถัดไปยังไม่ถึงเวลา คำสั่งสินค้าก็ยังไม่ครบกำหนด สบู่น้ำนมแพะของซูหว่านก็ต้องรออีกสองสามวัน
ซูเฉินและเจียงอวี้นัดหมายกันจะขึ้นเขาไปจับไก่ป่ากับกระต่ายป่า ทั้งคู่เตรียมอุปกรณ์ไว้พร้อมแล้ว ยังวางแผนขุดหลุมพรางดักหมูป่าอีกด้วย
ยามเข้าฤดูหนาว อาหารบนเขาลดน้อยลง สรรพสัตว์ต่างพากันออกมาหาอาหาร นี่คือช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการล่า
ทั้งสองมิอาจอยู่นิ่ง พากันวิ่งขึ้นเขา พวกเขามีวรยุทธ์สูงส่ง เป็นแน่ว่าได้นัดหมายกับท่านลุงเจียงไว้แล้ว จึงไม่ต้องกังวลว่าจะเกิดเหตุไม่คาดฝันบนภูเขา
พวกเขากลับมาในยามบ่าย นำไก่ป่ากลับมาสองตัว และบอกว่ากับดักได้ถูกจัดวางไว้แล้ว ผ่านไปสองสามวันจะขึ้นไปดูอีกครั้งว่าดักหมูป่าได้หรือไม่