เมื่อมาถึงบ้านผู้ใหญ่บ้าน ที่นั่นยังมีแขกของพวกเขาอยู่ แม้แต่บุตรชายแห่งตระกูลเจียง เจียงเซิง ก็อยู่ด้วย
เขาเดินทางมาพร้อมของกินมากมายและแม่สื่อ อีกทั้งยังพับแพรแดงมาสองสามศอก เพื่อมาสู่ขอฮูหยินจากตระกูลเหอ
คนตระกูลเหอเห็นซูฟู่มา ต่างร้อนรนเชื้อเชิญให้เข้าไปนั่ง
“โอ้ เจ้านี่ก็นับว่ามีเรื่องดีใกล้เข้ามาแล้วหรือนี่!”
ซูฟู่เห็นการจัดเตรียม นึกว่าเจียงเซิงจะมาแต่งกับเหอเจียวหลาน ทว่าสภาพบ้านของเจียงเซิงย่ำแย่นัก ไม่นึกเลยว่าตระกูลเหอจะยินยอม
“ใช่แล้ว เจ้ามาก็ดีแล้ว เดือนนี้วันที่ยี่สิบห้าเป็นวันดี หากบ้านเจ้าว่าง ขอเชิญมาดื่มเหล้ามงคลของเจียวซิ่งบุตรสาวที่บ้านข้าด้วยกัน!”
ได้ยินว่าเป็นเหล้ามงคลของเหอเจียวซิ่ง ใบหน้าซูฟู่แวบผ่านความประหลาดใจ แต่ก็รีบปกปิดไว้
เรื่องของคนอื่นไยต้องสนใจ อย่าถามไถ่มากความ
“ได้ ยินดีด้วย วันนั้นข้ากับแม่ยายของเจ้าจะมาช่วยงานพวกเจ้า!”
ผู้ใหญ่บ้านเหอหัวเราะพลางพยักหน้า จากนั้นดึงซูฟู่ไปอีกด้านหนึ่งเพื่อสนทนา:
“ท่านซูเฒ่า วันนี้ท่านมามีเรื่องให้ข้าช่วยหรือไม่? ท่านเอ่ยปากได้ตามสบาย ข้าก็รู้ว่าครอบครัวของท่านไม่ง่าย บุตรชายคนโตต้องเดินทางไปสอบ หากท่านขาดเงิน ข้าจะหาทางให้”
เขาคิดโดยพลันว่าซูฟู่คือผู้มายืมเงิน ภายใต้สถานการณ์ทั่วไปแล้ว นอกเหนือจากเรื่องนี้ก็คงไม่มีเรื่องอื่นให้มาพบตนอีก
ยืมเขามากหน่อยยิ่งดี เมื่อถึงเวลาพวกเขาใช้คืนไม่ได้ ก็คงต้องยกลูกสาวเจียวหลานมาแลกหนี้ เช่นนั้นแผนการของพวกเขาก็จะเป็นไปอย่างแนบเนียน
ทว่าเขาไม่เคยนึกเลยว่า ช่วงนี้กิจการค้าของตระกูลซูกำลังรุ่งเรือง เหตุใดจะขาดเงิน?